Karlik Rudniok, Franek Miksa i ich koledzy chodzą do szóstej klasy, uważanej przez wszystkich za najgorszą. Ojciec Karlika jest dyrektorem kopalni, nie ma czasu dla syna. Chłopcy znajdują wejście do starego szybu. Widzą nieznanego mężczyznę i uznając go za dywersanta, zaczynają śledzić. Ich wychowawca Sądej ma kłopoty, gdyż klasa nie uczy się, a ma przyjechać wizytator. Dzieci organizują wewnętrzne korepetycje. Wizytacja przebiega wspaniale – wszyscy odpowiadają śpiewająco. Chłopcy o mało nie toną w korytarzach kopalni podczas zalewania starych szybów, ale odkrywają mityczną Zieloną Komnatę – żyłę miedzi, poszukiwaną przez geologa, rzekomego dywersanta. Sympatyczna opowieść o dzieciach z górniczej wioski śląskiej w latach pięćdziesiątych; przez ich przygody pokazana jest atmosfera panująca w kraju. Nie ma tu wielkiej polityki, ale to, co otacza dzieci – wystarcza. Ich świat, jako odbicie świata dorosłych, jest nie mniej skomplikowany a ich problemy są po prostu czytelniejsze.