Tytuł książki:OŚWIĘCIM-BRZEZINKA.AUSCHWITZ-BIRKENAU.RADA OCHRONY POMNIKÓW WALKI I MĘCZEŃSTWA

przedstawiać się to straszne miejsce, chociaż wygląd tego bloku dziś pozostał taki, jakim był w czasie, gdy budził grozę. Spróbujmy wyobrazić sobie to co tu się działo. Wchodzimy więc po kamiennych stopniach do budynku, który tym tylko różnił się na zewnątrz od innych bloków, że drzwi jego stale były zamknięte, a podwórze oddzielone od reszty obozu wysokimi murami. Na dźwięk dzwonka głucho dudnią kroki wartownika. Wchodzimy na korytarz. W półmroku dostrzegamy ogromną kratę dzielącą korytarz. Więźniowie skierowani na rozstrzelanie byli wyprowadzani z piwnicznych bunkrów na parter do umywalni, bądź też, jeśli było ich więcej - za tę właśnie kratę, do drugiej części korytarza. Tam po rozebraniu się do naga oczekiwali na egzekucję. Wszyscy skazani wyprowadzani byli pod „czarną ścianę8' na dziedziniec blokowy, nago i boso, bez względu na porę roku. Do końca 1942 roku w większości wypadków ręce więźniów przed egzekucją krępowano drutem. Później zaniechano tego, gdyż w obliczu śmierci, wszyscy niemal więźniowie zachowywali się spokojnie i godnie. Zawsze jako pierwsze rozstrzeliwane były kobiety3... Jak na tym ponurym dziedzińcu pod „ekranem", czyli ścianą śmierci ginęli ludzie? Były więzień Ludwik Rajewski tak opisuje przebieg jednej z egzekucji przez rozstrzelanie wykonanej 11- X. 1943 r. „Przypadek tylko zrządził, że nas 12 zostało zwolnionych - dlaczego, trudno powiedzieć. Przecież szło tym zbirom o zniszczenie inteligencji polskiej, ewentualnych kierowników przypuszczalnej samoobrony więźniów, l właśnie 11 października między godziną 1020 a 11, gdy kilku nas...........

Opis książki: ROBI WRAŻENIE.UNIKAT