Niewielu jest w Polsce aktorów tej miary co Zbigniew Zapasiewicz. Znakomity aktor teatralny, wychowany w duchu największych osiągnięą szkoły Aleksandra Zelwerowicza, zadebiutował w pamiętnym roku 1956. Był świadkiem i uczestnikiem przełomu, jaki "odwilż" uczyniła w polskim życiu kulturalnym. Jak całe jego pokolenie, dokonał wysiłku przełożenia nauk starych mistrzów na praktykę nowego czasu w teatrze, pozostając jednak wiernym słowu jako podstawowemu narzędziu teatralnego przekazu. Współdziałał z najwybitniejszymi polskimi reżyserami, wiele jego ról przeszło do historii polskiego teatru. Wierny teatrowi zasłynął też rolami filmowymi, które nie tylko były kreacjami artystycznymi, ale i wielokrotnie stawały się przyczynkiem do dyskusji o kondycji moralnej polskiej inteligencji. Na książkę składa się rozmowa - zarys autobiografii aktora, wypowiedzi jego współpracowników i krytyków oraz zestawienie wszystkich jego prac teatralnych i filmowych, które daje obraz niezwykłej różnorodności stylistycznej, poszukiwań artystycznych i tytanicznej wręcz pracowitości.