Zagubione duchy
Mary E. Wilkins Freeman
Wstęp (Marek S. Nowowiejski)
Wiatr w krzewie róży
Cienie na ścianie
Luella Miller
Pokój południowo-zachodni
Pusta parcela
Zagubiony duch
Melodia z oddali
Dzieweczka w progu
Lawendowa symfonia
Niegroźny duch
Pokój przy holu
Dwunasty gość
Nefrytowa bransoleta
Bibliografia (oprac. Marek S. Nowowiejski)
Prawdopodobnie pierwsza na świecie edycja wszystkich opowiadań grozy najsłynniejszej obok Edith Wharton pisarki tego gatunku!
Wydanie ze specjalnie do niego napisanym wstępem i bibliografią znawcy ghost stories i fantasyMarka S. Nowowiejskiego.
13 niesamowitych opowiadań urokliwie zilustrowanych przez Antoniego Sobeckiego.
W pierwszym z zamieszczonych opowiadań – „Wiatr w krzewie róży” – małą Agnes, która umarła z zaniedbania, widuje bohaterka podczas dziecięcych zabaw, a widomym dowodem jej późniejszej, ukrytej obecności jest ów różany krzew, zwracający uwagę tejże bohaterki.
„Cienie na ścianie” to kryminalne ghost story, w której nadprzyrodzona manifestacja dotyczy wydarzenia w pewnej rodzinie związanego z podziałem spadku.
„Luella Miller” – najsłynniejsze opowiadanie niesamowite Wilkins Freeman, najczęściej antologizowane – ukazuje wzajemną relację dominujących i podporządkowanych osób i fatalne skutki „wampirycznych intryg” tytułowej bohaterki. Owo podporządkowanie, jak się zresztą okazuje, tak pożądane przez ofiary, jest o wiele silniejsze niż owa tajemnicza zdolność wysysania siły życiowej, cechująca piękną i słodką Luellę, i rozciąga się także na sferę zaświatową.
Z kolei złowieszcza obecność dominującej ciotki w „Pokoju południowo-zachodnim” skutecznie odciska swą osobowość na otoczeniu, zmieniając nawet odbicia w lustrach i manipulując przedmiotami.
„Pusta parcela”, podobnie jak „Cienie”, ukazuje manifestacje niespokojnych duchów, ofiar mordercy.
„Zagubiony duch” to sentymentalna, wzruszająca opowieść o braku matczynej miłości.
Nastrojowa „Lawendowa symfonia” opowiada o śnie-ostrzeżeniu i wykorzystuje symbolikę kwiatów wzorem dekadenckich pisarzy francuskich.
Z kolei „Nefrytowa bransoleta” to typowe opowiadanie o zaczarowanym, nawiedzonym przedmiocie.
(ze Wstępu Marka S. Nowowiejskiego)
|