Data ważności-06.2016r.

Dawkowanie-1 kapsułka 1 do 3-ech razy dziennie.Zawartość kapsułki może być przyrządzona jako herbatka.

W leczeniu i w profilaktyce migreny
Migrena jest chorobą dotykającą około 10% populacji. Nie powoduje na ogół groźnych następstw, ale bardzo niekorzystnie wpływa na jakość życia cierpiących na nią osób.

T. parthenium stosowano w leczeniu migreny od czasów starożytnych. Skuteczność tego środka potwierdzili Tomasz Willis w XVII w. oraz wybitni zielarze angielscy Pachey (1707) i Woodville (1794). Żucie surowych liści maruny, jako sposób na bóle głowy, było rozpowszechnione w Anglii w ostatnich kilkudziesięciu latach. Zwróciło to uwagę badaczy i w 2. połowie XX w. wykonano pierwsze badania kliniczne, w których wykazano wyraźne efekty lecznicze złocienia maruny.

   Mechanizm działania złocienia w migrenie jest złożony i wciąż niecałkowicie wyjaśniony. Właściwości farmakologiczne związków czynnych maruny – hamowanie produkcji prostaglandyn, hamowanie uwalniania serotoniny i histaminy, działanie spazmolityczne na mięśnie gładkie oraz antagonistyczny wpływ na receptory 5-HT2A, wykazane dla wyciągu z maruny i dla partenolidu – dotyczą zaburzeń, które występują w napadach migreny. 

Badania kliniczne
po raz pierwszy oceniające skuteczność stosowania liści T. parthenium w profilaktyce migreny, przeprowadził Johnson (1985). Stwierdzono znaczące zmniejszenie częstotliwości ataków migreny i ich nasilenia w grupie leczonej. W latach późniejszych wykonano dalsze prace kliniczne, dotyczące preparatów z maruny (Murphy 1988, DeWeerdt 1996, Palevitch 1997, Pfeffenrat 2002, Diener 2005). Badania były randomizowane, z placebo i podwójnie ślepą próbą, trzy z próbą krzyżową (Murphy, De Weerdt i Palevitch). Wszystkie prace wykazały wyższą skuteczność preparatów z maruny niż placebo, zmniejszając częstotliwość napadów migreny i ich nasilenie.