|
YERBAMATE to nazwa naparu zbliżonego do herbaty, otrzymywanego z liści ostrokrzewu paragwajskiego (Ilex Paraguarensis), który rośnie w Paragwaju, Urugwaju i północno-wschodniej Argentynie, jest także uprawiany w Brazylii, głównie w dorzeczu rzeki Parana. Dobrze znana Indianom Guarani, ceniona przez nich głównie jako środek przeciwko zmęczeniu i łagodzący uczucie głodu, yerba mate dotarła do Europy w XVII wieku, dzięki misjonarzom jezuickim, którzy rozpropagowali ją jako alternatywę dla sprowadzanej z Azji herbaty. Oni także nadali naparowi nazwę, która wywodzi się od słowa hierba (w starohiszpańskim pisane przez y jako yerba), oznaczającego zioło, oraz mati, czyli nazwy jakiej Indianie keczua używali na określenie naczynia do jej picia.
YERBAMATE zawiera aż 196 aktywnych komponentów, czyli więcej niż np. zielona herbata. Badania przeprowadzone w Instytucie Pasteura w Paryżu wykazały, że posiada niemal wszystkie witaminy niezbędne do podtrzymania życia. Ponadto jest bogata w karoten, magnez, potas, żelazo, wapń i wiele innych minerałów. Dzięki obecności mateiny, substancji chemicznej z grupy ksantyn, stymuluje centralny układ nerwowy, jednak, w przeciwieństwie do swej „siostry” kofeiny nie wywołuje uzależnień. Yerba mate pobudza i zwiększa zdolność koncentracji jednocześnie nie powodując efektów ubocznych w postaci rozdrażnienia czy nerwowości. Wpływa rozluźniająco na mięśnie, obniża ciśnienie krwi i poprawia krążenie.
Działanie YERBAMATE:
- ogólnie pobudza organizm, łagodząc jednocześnie objawy zmęczenia (w przeciwieństwie do kawy zawiera jednak śladowe ilości kofeiny)
- wspomaga koncentrację
- łagodzi uczucie głodu
- poprawia przemianę materii
- dzięki zawartości ksantyn (głównie mateiny) wspomaga proces leczenia astmy
Tabela witamin występujących w YERBAMATE:
|
nazwa
|
odpowiedzialna za:
|
|
witamina A (retinol)
|
- prawidłowe widzenie;
- wzrost kości i zębów;
- utrzymanie prawidłowego stanu skóry, włosów i paznokci;
- regulację wzrostu i funkcjonowania tkanki nabłonkowej;
- ochronę nabłonka układu oddechowego przed drobnoustrojami;
- ochronę przeciw nowotworom i chorobom serca
|
|
witamina B1 (tiamina)
|
- gojenie się ran;
- koordynację procesów oddychania tkankowego;
- utrzymanie prawidłowego stanu układu nerwowego;
- ułatwianie trawienia;
- produkcję czerwonych krwinek
|
|
witamina B2 (ryboflawina)
|
- wzmacnianie włosów;
- zapobieganie stanom zapalnym gałki ocznej;
- właściwe funkcjonowanie skóry i błon śluzowych
|
|
witamina C (kwas askorbinowy)
|
- produkcję kolagenu niezbędnego do właściwej budowy kości, ścięgien, wiązadeł i chrząstek;
- ogólną odporność organizmu;
- zmniejszenie szkodliwego działania chemicznych procesów utleniających;
- gojenie się ran;
- wzmocnienie zębów;
- hamowanie tworzenia się sińców, krwotoków, krwawień dziąseł
|
|
witamina E (tokoferol)
|
- ograniczanie utleniania się tzw. złego cholesterolu przez co pomaga zapobiegać miażdżycy;
- wzmacnianie ścian naczyń krwionośnych;
- wspomaganie procesu leczenia męskiej bezpłodności;
- ochronę czerwonych krwinek przed rozpadem
|
|
