Na małe miasteczko spada meteor. Wieczorem trójka mężczyzn widzi, że otwiera się wieko w meteorycie. Myślą z początku, że to bomba. Tymczasem na zewnątrz wydostaje się fruwający talerz z okiem-latarnią. Widząc, że to coś pochodzi z obcej planety, nasi dzielni bohaterowie chcą wystąpić w roli ziemskich parlamentariuszy - jeden podchodzi nawet z białą flagą. Oko wydaje dźwięki niczym grzechotnik, chwilę się im przygląda, po czym bezceremonialnie otwiera ogień...

Ten klasyczny obraz science fiction wyprodukowany przez George’a Pala został oparty na powieści George’a Wellsa. W leksykonach kina uznaje się go za najważniejszy obok Dnia w którym stanęła Ziemia oraz Coś obraz science fiction z lat 50. Widzimy regularną wojnę ludzkości z najeźdźcami z kosmosu, bardzo dobre efekty specjalne i kilka pomysłów, które następnie wykorzystywano w dziesiątkach produkcji. Na przykład Dzień niepodległości wydaje się de facto remakiem Wojny światów. Przyjemnie jest posłuchać, jak wojskowi ze smutkiem w głosie zastanawiają się „Bomby… one są jak zabawki dla nich” lub słuchając patetycznych przemów narratora w stylu: „to najmniejsza rzecz, jaką Bóg zesłał na Ziemię, żeby uratować ludzkość”. Wojna światów to klasyk jakich mało. Dla fanów science fiction pozycja obowiązkowa.