Winobluszcz pięciostkowy

W stanie naturalnym rośnie on w lasach od Kanady aż po Meksyk. Pnącze spina się za pomocą wąsów czepnych na wysokość około 12 metrów. Wąsy są rozwidlone, na końcu haczykowato zagięte, pogrubione i rozszerzone w tzw. przylgi. Łatwo przywierają do podpór i do szorstkich powierzchni. Młode pędy są czerwonawe, a palczasto złożone liście z 5-9 listków mają długość około 10 cm. Na przełomie lipca i sierpnia rozwijają się małe kwiaty. Spośród kilku ogólnie znanych odmian najczęściej spotykana jest murowa. Ma ona listki szerokojajowe i krótsze, wąsy czepne z 8-12 rozgałęzieniami, zaopatrzone w mocne przylgi. Pięknie wybarwia się wczesną jesienią

Winobluszcze nie mają zbyt dużych wymagań glebowych. Dobrze znoszą susze i zanieczyszczenie powietrza w miastach. Mogą być sadzone na stanowiskach słonecznych, w półcieniu a nawet w cieniu.

Sadzimy rośliny z bryłą korzeniową.

Winobluszcz nadaje się do okrywania ścian, murów, grubych pni drzew, ogrodzeń, pergoli, trejaży i innych miejsc, które chcemy ukryć. Tworzy gęste, prawie płaskie, zielone powierzchnie, jesienią jaskrawoczerwone lub szkarłatne. Winobluszcz pięciolistkowy i zaroślowy możemy również uprawiać w pojemnikach. Będą one ciekawą ozdobą balkonów i tarasów.