Kacper Wosiński wraca po walce w powstaniu 1863 roku do swego domu w chwili śmierci żony Maryny, przeklętej przez wszystkich za kontakty z szatanem.
Maryna umierając przysięga, że będzie prześladować Kacpra, gdziekolwiek by był. Wciela się w wilczycę, odnajduje go w pałacu w Rosołowcach, gdzie pracuje jako rządca. Właściciel posiadłości, sprzyjający powstańcom, musi uciekać przed austriackimi huzarami. Jego żona Julia odrzuca patriotyzm, interesuje ją tylko zabawa i wesołe życie. Z Wiednia przyjeżdża jej znajomy, porucznik von Fűrstenberg. Nawiązują romans. W Julię wciela się Maryna. Przy pomocy doktora Goldberga, wiedzącego o obecności szatana, Kacper leje srebrną kulę, którą jedynie można pokonać Złego. Zabija Julię w objęciach porucznika. Kiedy hrabia, po powrocie, każe ekshumować żonę, w trumnie znajduje się szkielet wilczycy. Pierwsza udana próba stworzenia polskiego horroru kostiumowego. Problem kary za odstępstwo od ogólnie przyjętych zasad obyczajowych wsparto rozterkami niepodległościowo-patriotycznymi.