Tak jak i inne krótkonożne teriery, westie przejawia po dziś dzień cechy charakteru, jakie posiadać musiał skuteczny łowca gryzoni. Jest to fascynujące połączenie spontaniczności i uporu (jeśli westie coś wbije sobie do głowy, to niezwykle trudno jest mu to wyperswadować), twardości i opanowania, zaciętości i oddania tym, których kocha – a tym kimś lub czymś może być także domowy kot.

Odpowiednio wychowany westie jest psem wesołym, pewnym siebie i wiecznie czymś zajętym. To nie jest pies dla jednego człowieka, ale dla całej rodziny, bo potrzeba więcej osób, aby znaleźć mu tyle zajęcia i zabawy, ile potrzebuje.
Jego wygląd bardzo odbiega wówczas od znanego z obrazka białego schludnego pieska. Tak wygląda on rzadko i na krótko – na co dzień jest zbyt wiele okazji, by się ubrudzić i domowy westie mało przypomina wystawową piękność.