WSTĘP Materiały źródłowe i metoda wydawnicza
Publikowany kolejny tom z serii ^ródła do Dziejów Wawelu posiada szczególny charakter, całkowicie różny od dotychczasowych tomów tejże serii. Dotyczy on wprawdzie jednego objektu: kaplicy Zygmuntowskiej,, lecz zebrane w nim materiały pochodzą z różnorodnych źródeł, a czasowo obejmują okres od początków w. XVI do 2. połowy wieku XX. Różnią się one przede wszystkim językiem, w którym zostały zapisane: w w. XVI i XVII dominuje język łaciński (chociaż nie we wszystkich), późniejsze przeważnie w języku polskim charakterystycznym dla w. XVIII (makaro-nizmy), końca w. XIX (wyrażenia techniczne głównie pochodzenia nie-mieckiego). Różnorodne są również formy, co wynikało z celów, jakim źródło miało służyć. Obok listów (zaledwie kilka) występują regestry rachunkowe budowy kaplicy, wizytacje biskupów (te najobszerniejszej inwentarze, spisy, dzienniki budowy, protokoły, sprawozdania. Najstarsze dwa dokumenty to listy króla Zygmunta I do Jana Bonera1 z r. 1517. W kolejności chronologicznej następują regestry rachunkowe budowy kaplicy obejmujące okres od r. 1521 do 1529. Nie uwzględniono rachunków z lat trzydziestych, ponieważ w tym czasie były prowadzone równolegle roboty przy kaplicy na samym zamku i występujące w regestrach wydatki zresztą nieliczne) mogą odnosić się zarówno do jednej jak i drugiej kaplicy.
