Witam Przedmiotem aukcji jest: WARSZAWA 224 FSO
w wersjach Cywilnej i Milicji Obywatelskiej MO Firmy Welly skala 1:34 ![](http://img5.imageshack.us/img5/1258/mowarszawa<span class=hidden_cl>[zasłonięte]</span>11106.jpg)
Krótka historia Auta: (no może troche dłuższa)
FSO Warszawa, potocznie Warszawka, Garbuska – samochód osobowy produkowany od 6 listopada 1951 do 30 marca 1973 w FSO na Żeraniu w Warszawie na licencji ZSRR.
Przez cały okres produkcji powstało 254 471 egzemplarzy modelu, z czego 72 834 trafiło na eksport Był to pierwszy samochód produkowany seryjnie w historii powojennej Polski. W oparciu o Warszawę skonstruowano samochody dostawcze: FSC Żuk, ZSD Nysa oraz FSR Tarpan. Następcą modelu został Polski Fiat 125p.
Pierwsze plany uruchomienia seryjnej produkcji samochodu osobowego w powojennej Polsce sięgają 1946 roku, kiedy to w Centralnym Urzędzie Planowania utworzona została komisja do spraw budowy polskiego przemysłu motoryzacyjnego. Na początku 1947 roku rozpoczęto negocjacje z włoskim koncernem FIAT w sprawie zakupu praw do montażu, a później produkcji samochodu osobowego. Po wielomiesięcznych negocjacjach 27 grudnia 1947 roku podpisano polsko-włoską umowę handlową, na mocy której Fiat zadeklarował, że zajmie się budową fabryki i uruchomieniem produkcji samochodu Fiat 1100. Strona polska za licencję miała zapłacić dostawami węgla, żywności oraz wyrobów przemysłu metalowego i chemicznego. Prace nad budową fabryki ruszyły w sierpniu 1948 roku. Kilkanaście miesięcy później zostały jednak przerwane. Powodem była decyzja Józefa Stalina, który stwierdził, że państwa socjalistyczne powinny wspierać się wzajemnie, a nie korzystać z pomocy państw kapitalistycznych. Według niektórych źródeł przyczyną (względnie jedną z przyczyn) zerwania współpracy było wycofanie się strony włoskiej w związku z wejściem w życie planu Marshalla, w ramach którego Włochy miały otrzymać duże ilości bardzo taniego węgla amerykańskiego, z tym że za już dostarczone pojazdy Polska zapłaciła węglem, zgodnie z umową Strona radziecka przekazała Polsce licencję na samochód GAZ-M20 Pobieda. Za dokumentację techniczną zapłacono 130 mln ówczesnych złotych, natomiast za tłoczniki wraz z oprzyrządowaniem maszyn 250 mln zł. Planowany poziom produkcji miał wynieść 25 000 egzemplarzy rocznie.
25 stycznia 1950 roku podpisano polsko-radziecką umowę licencyjną na produkcję samochodu GAZ-M20 Pobieda, w ramach której strona radziecka oferowała pomoc w projektowaniu, budowie, wyposażeniu oraz uruchomieniu seryjnej produkcji. Pobieda, produkowana od 1946 roku, była rozwinięciem przedwojennego GAZa-M1 (tzw. emki), produkowanego na licencji Forda Model B w latach 1[zasłonięte]935-19. Stylistyka nadwozia wzorowana była na współczesnych mu wozach amerykańskich. Planowano, by uruchomienie fabryki zbiegło się w czasie z rocznicą rewolucji październikowej.
Warszawa M-20 FSO Warszawa M20 W październiku 1950 roku radzieckie przedsiębiorstwo GAZ przekazało do Biura Konstrukcyjno-Badawczego dokumentację techniczną licencyjnego samochodu, gdzie została ona przetłumaczona oraz zaadaptowana do polskich warunków. Pierwsza Warszawa M-20 zmontowana z części sprowadzonych z ZSRR zjechała z taśmy montażowej 6 listopada 1951 roku o godzinie 14:00. Początkowe plany zakładały poziom produkcji na poziomie 25 000 sztuk rocznie, do końca roku 1951 powstało jednak jedynie 75 egzemplarzy. W następnych latach nigdy nie udało się osiągnąć założeń produkcyjnych. W początkowym okresie produkcji samochód montowany był z części radzieckich, dopiero 19 września 1953 roku zmontowano silnik M-20 w całości z części polskich. W marcu 1954 roku wykonano pierwsze nadwozie z polskich wytłoczek, natomiast w lipcu tego samego roku rozpoczęto seryjną produkcję mostów napędowych, przekładni kierowniczych oraz wałów napędowych. W 1954 roku rozpoczęto również eksport. Początkowo samochód trafiał do Chin, Rumunii, Albanii oraz Bułgarii. W pełni krajową produkcją Warszawa M-20 stałą się w 1956 roku.
Jednej z pierwszych modyfikacji dokonano już w 1955 roku. Wprowadzono wówczas cięgnowy system sterowania skrzyni biegów, most tylny z dwudzielną pochwą oraz nowe dwuramienne koło kierownicy. W 1956 roku podjęto pracę nad budową nowej czterobiegowej skrzyni biegów. Nie sprawdziła się ona jednak w praktyce, przez co badania nad nią zawieszono. W tym samym roku ruszyły prace nad silnikiem górnozaworowym, który mógłby posłużyć do napędu Warszawy. Przy projektowaniu oparto się na jednostce 2,1 l Etendard znanej z Renault Frégate. Pierwszy prototyp silnika został zbudowany w 1958 roku, a do produkcji seryjnej wprowadzony został w 1962 roku. Nowa jednostka otrzymała oznaczenie S-21. Już na początku produkcji podjęto się także redukcji masy nadwozia.
Warszawa M20-57 / Warszawa 200 Pierwsza poważniejsza modernizacja modelu miała miejsce w 1957 roku. Nową wersję nazwano "M20 model 57", a niedługo później Warszawa 200. Wraz z modernizacją pojazd uzyskał nowocześniejszą atrapę chłodnicy, listwy boczne oraz estetyczniejsze okrągłe przednie lampy kierunkowskazów. Pierwsze egzemplarze tego auta wyposażone były w charakterystyczną strzałę osadzoną na masce oraz panoramiczną giętą przednią szybę w miejsce dzielonej. Z tego rozwiązania jednak szybko zrezygnowano, gdyż nie zapewniało ono odpowiedniej widoczności. Modernizacji dokonano również w silniku, zwiększając stopień sprężania z 6,2:1 do 6,8:1, co pozwoliło na nieznaczny wzrost mocy i momentu obrotowego.
Warszawa 201 Kolejna wersja Warszawy została wprowadzona do produkcji w 1960 roku pod nazwą 201. Zastosowano w niej nowe zespolone tylne lampy kierunkowskazów i świateł stop. W zawieszeniu przednim amortyzatory ramieniowe zastąpiono nowocześniejszymi teleskopowymi. Zmniejszono także średnicę kół z 16 do 15 cali oraz zmodyfikowano układ hamulcowy. Silnik otrzymał nowy gaźnik G 35. Łącznie w Warszawie 201 wprowadzono około 200 drobnych zmian technicznych.
Warszawa 202 W 1962 roku wprowadzono model 202 z nowym silnikiem górnozaworowym S-21 o mocy 70 KM. Zastosowano także tylny most o przełożeniu 4,55, co wpłynęło pozytywnie na osiągi i dynamikę samochodu. Reszta elementów pozostała w stosunku do Warszawy 201 niezmieniona.
Warszawa 203/223 i 204/224
FSO Warszawa 203 FSO Warszawa 223 KombiW 1961 roku skonstruowano 3 prototypy Warszawy z nadwoziem typu sedan. Po ostatecznych pracach konstrukcyjnych w 1964 roku wprowadzono do produkcji Warszawę 203 z silnikiem górnozaworowym S-21 i 204 z dolnozaworowym M-20. Oba modele posiadały nowocześniejsze nadwozie sedan. Nowy model posiadał także inną atrapę chłodnicy, kierunkowskazy, panoramiczną szybę przednią, nową deskę rozdzielczą oraz obudowę kolumny kierowniczej. W tym samym roku po proteście Peugeota nazwy modeli zmieniono z 203/204 na 223 i 224. Rok później do oferty dołączono wersję kombi 203K/204K. Pod koniec produkcji Warszawy montowano w niej wiele elementów pochodzących od Fiata 125p; były to m.in: układ chłodzenia i hamulcowy, wyposażenie wnętrza, filtr oleju oraz kolektor ssący i wydechowy. W 1967 planowano, by w samochodach przeznaczonych na eksport montować czterocylindrowe silniki wysokoprężne Perkins o pojemności 1,76l. Od 1970 w samochodzie montowano czterobiegową w pełni zsynchronizowaną ręczną skrzynię biegów. Produkcję zakończono 30 marca 1973 roku.
Autka metalowe
Otwierane drzwi
Długość ok 12 cm
Przy zamówieniu proszę podać model i kolor autka
wersja cywilna dostępna w 6 kolorach
Policja dostępna w 2 kolorach
![](http://img542.imageshack.us/img542/7422/mowarszawa<span class=hidden_cl>[zasłonięte]</span>11106.jpg)
Zapraszamy na nasze inne aukcje!!! Zamawiając więcej przedmiotów oszczędzasz na przesyłce!!!
|