"Co tu jest grane ?" - nowa płyta Waldemara Malickiego i Filharmonii Dowcipu. Filharmonia Dowcipu jest zaskakująca, ale już jej druga płyta wymyka się wszelkim kategoryzacjom. Piętnaście umownych tytułów zawiera w sobie kilkadziesiąt najbardziej znanych motywów muzyki klasycznej i popowej spojonych ze sobą z taką maestrią aranżacyjną Bernarda Chmielarza, że słuchacz w pewnym momencie może się złapać na tym, że nie wie, czy już wyszedł ze świata klasyki, wpadł w musicalowy przebój, czy zupełnie odwrotnie. Dobór repertuaru, aranżacje i - to nowość na płycie - teksty mają dawać słuchaczom, w zamyśle autorów Bernarda Chmielarza, Jacka Kęcika i Waldemara Malickiego to, czego widzowie ich koncertów doświadczają na żywo podczas widowiska: czystą przyjemność, zabawę, refleksję, wzruszenia i lekki, acz wyrafinowany dowcip. Płytę nagrała żywa, prawdziwa z krwi i kości orkiestra Filharmonii Dowcipu a przeboje światowego repertuaru wyśpiewali jej soliści operowi. Gościnnie na płycie można usłyszeć gwiazdę europejskich scen barokowych Krystiana Adama, w nieco bardziej dostępnym dla słuchacza wykonaniu.

Czego na tej płycie nie ma... nie ma elektroniki, sampli, skreczowania, komputerowych sztuczek... jest za to Chaczaturian, Szostakowicz, Ogiński, Joplin, Brahms, Gerschwin i niezwykły pomysł autorów płyty i twórców Filharmonii Dowcipu. Pomysł, który nie ma jeszcze swojej definicji, ale poczują go wszyscy, którzy wysłuchają płyty, a znają go już Ci ... uzależnieni od Filharmonii Dowcipu. Jak jeden pan, który przejechał Europę od Oslo do Lizbony nie wyjmując naszej pierwszej płyty ani razu z odtwarza CD. Osiem razy przejechał.