Roślina wywodząca się z krajów śródziemnomorskich. Gliniane tabliczki znalezione podczas wykopalisk w Mezopotamii dowodzą , iż tymianek był niegdyś ważnym składnikiem napojów uzdrawiających. Grecy przyrządzali z tymianku napoje chłodzące. Znany i wysoko oceniany przez smakoszy był miód tymiankowy. W krajach słowiańskich historia tymianku rozpoczyna się około XI stulecia, kiedy to papiescy wysłannicy przenieśli tymianek przez Alpy. Uprawę w Europie zaczęli benedyktyni. We Francji wino tymiankowe było uważane za znakomite lekarstwo na choroby głowy, płuc, wątroby, żołądka, przewodu pokarmowego, śledziony i nerek.

Obecnie uprawiana w wielu krajach Europy i w Ameryce Północnej, jako roślina lecznicza, ozdobna oraz jako przyprawa. W Polsce można znaleźć jej dzikie odmiany. Słowo "tymianek" pochodzi od greckiego słowa "thymon" oznaczającego odwagę. Średniowieczne damy, na znak odwagi i męstwa, wyszywały swoim ukochanym na ich tunikach gałązki tymianku.

Roślina jest silnie rozgałęzioną krzewiną, której wysokość dochodzi do 30 cm. Tymianek nazywany bywa również Macierzanką.