|
01. Clash City Rockers 3:49
02. I'm So Bored With The U.S.A. 2:25
03. Remote Control 3:01
04. Complete Control 3:14
05. White Riot 2:00
06. (White Man) In Hammersmith Palais 4:00
07. London's Burning 2:10
08. I Fought The Law 2:41
09. Janie Jones 2:06
10. Career Opportunities1:52
11. What's My Name 1:41
12. Hate And War 2:05
13. Police And Thieves 6:01
14. Jail Guitar Doors 3:05
15. Garageland 3:12
|
|
|
|
|
CLASH, THE CLASH (USA)
NR. KAT:[zasłonięte]49534 *** EAN: 509[zasłonięte][zasłonięte]95345 *** CD / JEWEL CASE
|
28 PLN
|
|
Wydawca: Sony Music Entertainment
Rok wydania:
1999
Nośnik:
CD / JEWEL CASE |
*** Rec.1977 / Remaster / Jewel Case ***
THE CLASH (USA VERSION) - debiutancki album wydany w kwietniu 1977 roku na rynek brytyjski, a następnie w roku 1979 na rynek amerykański.
Najbardziej punkowy ze wszystkich ich albumów. Choć znajdziemy tu już inspirację reggae Police and Thieves czy White Man In Hammersmith Palais. Zadziorna muza i bezkompromisowe teksty.
Covery "I fought the Law" i "Police and Thieves" legendarnego Lee Scratch'a Perry'ego i mocne uderzenie w politykę Stanów Zjednoczonych w I'm so Bored with the U.S.A.
Piosenki o nich samych:"Garageland" i "Clash City Rockers", w którym śpiewają, że "nic nie powstrzyma naszego uderzenia", więc "lepiej opuść miasto jeśli chciałbyś nas powstrzymać". Przedstawili swoją, niezbyt kolorową wizję Londynu w "London's Burning".
Jeden z najlepiej sprzedawanych albumów z muzyka punk w historii, a w samej Wielkiej Brytanii znalazł się na 12 miejscu na liście najlepiej sprzedających się albumów.
Oficjalna wersja USA pojawiła się dopiero w 1979 roku.
|
UWAGA - LEGAL !!!
KUPUJESZ U NAS = KASA DLA ARTYSTY
CLASH, THE
THE CLASH - brytyjska grupa punkrockowa, która została założona jako kwartet w 1976 na gruzach formacji: London SS i The 101'ers.
Działalność tego pionierskiego zespołu brytyjskiego punk rocka trwała 10 lat. Twórczość zespołu jest powszechnie uważana za przełomową w kształtowaniu się tego stylu muzyki rockowej.
W burzliwym okresie końca lat siedemdziesiątych XX wieku, grupa The Clash konkurowała o pierwszeństwo wśród zespołów grających punk rocka z Sex Pistols. Podczas gdy Sex Pistols uosabiali sobą czysty nihilizm i muzyczny anarchizm, The Clash tak w warstwie muzycznej, jak i podtekście ideologicznym pragnęło przynieść bardziej poważne przesłanie. Muzycy w swym zamyśle pragnęli swą muzyką walczyć o "sprawiedliwość społeczną" i wiele tekstów ich piosenek mówiło o aktualnych problemach bezrobocia, ubóstwa i społecznych konfliktach. W warstwie muzycznej muzycy reprezentowali nieco lepszy warsztat niż ich rywale, a ich produkcje miały bardziej profesjonalny charakter.
Powstanie grupy było wynikiem spotkania Micka Jonesa i Joe Strummera w kolejce do rejestracji w urzędzie dla bezrobotnych (ang. dole queue). Obaj byli pod wrażeniem muzyki amerykańskiej grupy Ramones i także pragnęli grać rock and rolla. Do grupy dołączyli początkujący malarz grający na gitarze basowej, Paul Simonon, który wniósł do grupy dbałość o artystyczny wydźwięk muzyki oraz Terry Chimes grający na perkusji. W ten sposób powstała wyjątkowa mieszanka osobowości, której wynikiem była niezwykła grupa, grająca niezwykłą muzykę.
Członkowie zespołu inspiracje muzyczne, a także tekstowe czerpali z bardzo różnych źródeł. Stąd właśnie brała się oryginalność ich kompozycji. Z jednej strony niebanalny wpływ wywarły na nich pionierskie zespoły punkowe, z drugiej jednak także reggae, które słychać szczególnie na najbardziej znanych albumach The Clash: "London Calling" i "Combat Rock" (dub i reggae najsilniejsze piętno odcisnęły na płycie "Sandinista"). Joe Strummer zwrócił potem uwagę także na funk.
Jeśli chodzi o teksty, oprócz aktualnych problemów społecznych (zespół grał m.in. specjalnie dla górników z kopalni likwidowanych masowo przez rząd Margaret Thatcher), Strummer, Jones i Simonon śpiewali niemal o wszystkim: o uczuciach (Train in Vain), świecie biznesu (Koka Kola), pijaczkach i cwaniaczkach (Jimmy Jazz, Wrong'em Boyo), wojnie domowej w Hiszpanii (Spanish Bombs), sytuacji w ubogich krajach Trzeciego Świata (Ghetto Defendant), wojnie i żołnierzach (Inoculated City, Straight to Hell), konfliktach na styku subkultur (Last Gang in Town) i ras (White Man In Hammersmith Palais). Przyjmowali postawę lewicową, ale w centrum stawiali problemy ludzi, nie politykę. To zdaje się wskazywać na George'a Orwella jako pisarza i publicystę, z którego twórczości czerpali.
Do najbardziej znanych piosenek grupy The Clash należą :
Should I Stay or Should I Go, The Guns of Brixton, London Calling, Rock the Casbah, Complete Control, Clash City Rockers, Safe European Home, Career Opportunities, White Riot, Stay Free, I'm So Bored With the U.S.A., London's Burning, The Magnificent Seven, The Call Up, Police on My Back, cover standardu reggae Police & Thieves (autorstwa Juniora Murvina i Lee "Scratch" Perry'ego).
W 2003 grupa The Clash została wprowadzona do Rock and Roll Hall of Fame. Strummer, Jones i Headon mieli w planach wystąpić pod starym szyldem w czasie uroczystości związanej z wprowadzeniem zespołu do Rock and Roll Hall of Fame. Jednak Simonon nie miał zamiaru uczestniczyć w tym przedsięwzięciu, twierdząc, że granie za wielkie pieniądze nie jest zgodne z ideą, która im przyświecała jako zespołowi przez lata jego istnienia. Śmierć Strummera 22 grudnia 2002 roku przekreśliła definitywnie te plany. W marcu 2003 odbyło się wprowadzenie zespołu do Hall. Umieszczono tam nazwiska: Strummera, Jonesa, Simonona, Headona i Chimesa.
(wikipedia.pl)
|
|
| WSZYSTKIE WYSTAWIONE PRODUKTY SĄ NOWE I ORYGINALNE |
| ZAPRASZAM NA NASZE INNE AUKCJE NA STRONACH: |
ROCKERSPUBL - (RAP / HIPHOP / LOUNGE / CLUB / AMBIENT / ELEKTRONIKA / JAZZ / TECHNO)
ROCKERSPOLAND - (PUNK / METAL / ROCK / TECHNO / POST / DUB / REGGAE)
|
|
