Ze względu na pozostałości cukrów, które nie w całości zostały wykorzystane w procesie fermentacji, kiszonka z kukurydzy, bardziej niż kiszonki z traw czy lucerny narażona jest na psucie i zagrzewanie sią. Problem ten szczególny występuje w okresach ciepłej pogody, gdy warunki dla rozwoju grzybów są najbardziej sprzyjające (okres od maja do września). O niestabilności tlenowej świadczy najczęściej wzrost temperatury, często powyżej 70st. C

Skutki zagrzewania się kiszonek z kukurydzy:

- zmniejszenie wartości pokarmowej kiszonki, w wyniku rozkładu cukrów,

- pogorszenie jakości kiszonki, w wyniku zużywania kwasu mlekowego,

- pogorszenie smakowitości, w wyniku kumulacji w kiszonkach produktów rozkładu, na przykład białka,

- obecność w zepsutych kiszonkach szkodliwych mikroorganizmów (np. Listeria monocytogenes),

- obecność mikotoksyn.

Stosowanie:

Aby ograniczyć zagrzewanie się kiszonki z kukurydzy należy stosować specjalistyczne dodatki do zakiszania. Dodatek do zakiszania (konserwant) zawiera związki chemiczne, które mają właściwości grzybobójcze i ograniczą rozwój drożdży i pleśni. Ze stosowanych związków chemicznych największą aktywność tego typu wykazuje kwas propionowy.

Dobrym sposobem ograniczania zagrzewania się kiszonek z kukurydzy w czasie wybierania jest spryskiwanie wybranej ściany preparatem zawierającym kwas propionowy w ilości 0.5-1 kg/m3 wybieranej kiszonki. Nawet najlepszy dodatek do zakiszania nie zwalnia jednak z obowiązku przestrzegania podstawowych zasad sporządzania i wybierania kiszonek. Usunięcie tlenu przez bardzo dobre ubicie materiału w silosie oraz szybkie zamknięcie silosu czy pryzmy, a także staranne wybieranie zmniejszają ryzyko psucia tlenowego kiszonek.

Skład:

kwas propionowy, kwas mrówkowy, propionian amonu, lignosulfonian, nośnik

Opakowanie: kanister po 5 kg i 25 kg