Tales of Symphonia Chronicles (jap. Tales of Symphonia: Unisonant Pack)to zestaw dwóch odświeżonych częsci gry RPG Tales of Symphonia. Pierwszą z nich jest Tales of Symphonia, które zadebiutowało w 2003 roku na konsoli Nintendo GameCube. Zestaw zawiera jednak port produkcji, który został opublikowany w 2004 roku na PlayStation 2 i nigdy nie opuscił Japonii. Jego bezpośrednia kontynuacja, a więc Tales of Symphonia: Dawn of the New World, która stanowi drugą część pakietu, ukazała się pierwotnie w 2008 roku na Wii. Oba tytuły należą do jednej z najbardziej rozpoznawalnych serii jRPG, nad którą od początków sięgających 1995 roku czuwa firma Namco. W jej skład wchodzi co najmniej kilkanaście głównych produkcji oraz prawie drugie tyle powiązanych z nimi pobocznych tytułów. Cykl z pewnością nie jest tak popularny jak np.Final Fantasy, ale ma swoją oddaną rzeszę fanów, także poza granicami Kraju Kwitnącej Wiśni.

Tales of Symphonia jest jednym z najlepiej ocenianych przedstawicieli cyklu przed wszystkim ze względu na fabułę. Głównym bohaterem gry jest młody i pełen entuzjazmu Lloyd Irving, który wraz ze swoim przyjacielem towarzyszy obdarzonej specjalnymi mocami Colette Brunel i jej świcie w pielgrzymce. Celem podróży są rozrzucone po świecie świątynie. W każdej z nich Collet musi wziąć udział w rytuale, którego celem jest uratowanie umierającej planety. Bohaterowie wkrótce dowiadują się jednak, że pielgrzymka i ceremonie zagrażają alternatywnemu światowi złączonemu z ich własnym. Akcja Dawn of the New World rozgrywa się bezpośrednio po finale poprzednika i pozwala graczom poznac losy dwójki nowych postaci – Emila Castagniera oraz Marty Lualdi. Spotkają oni na swojej drodze obsadę pierwszej części gry. Rodzice Emila zginęli z ręki Lloyda, tak więc chłopak nie marzy o niczym innym jak zemście, tym łatwiejszej że jego nawjiększy wróg stanie na jego drodze.

Jeżeli chodzi o model rozgrywki to oba tytuły są dość standrdowymi przedstawicielami gatunku. Pierwsza część Symphonii różni się od swej kontynuacji kilkoma podstawowymi elementami, takimi jak system walki czy sposobem eksploracji świata, a takze wieloma drobnymi technicznymi szczegółami, wynikajacymi z możliwości platform na których powstały. Gry poddano liftingowi graficznemu i przystosowano do współpracy z PlayStation 3. Wprowadzono również obsługę trofeów. Deweloperzy wprowadzili po raz pierwszy w serii możliwość wyboru wersji językowej ścieżki dialogowej (japońska i angielska).