Nazajutrz rano Mary otworzyła oczy, gdy młoda dziewczyna, która weszła
do jej pokoju rozniecić ogień, klęczała przed kominkiem, hałaśliwie
wygarniając niedopalone węgle. Mary przyglądała się jej przez chwilę, leżąc,
po czym zaczęła rozglądać się po pokoju. Nigdy jeszcze nie widziała nic
podobnego: pokój wydał się jej dziwny i ponury. Ściany pokryte były tkaniną,
na której wyhaftowano sceny leśne. Byli tam dziwnie ubrani ludzie wśród
drzew, a w dali widniały wierzchołki wieżyc zamkowych. Byli tam myśliwi,
konie i psy, i piękne panie. Mary miała uczucie, że wraz z nimi znajduje się w
lesie. Przez okno dostrzegła wielką przestrzeń falistego gruntu, który był
całkiem ogołocony z drzew i wyglądał jak bezbrzeżne, krwawopurpurowe morze.