Stygmatyczka
Spektakl opowiada o losach polskiej stygmatyczki, siostry zakonnej Wandy Boniszewskiej, ktora w 1950 roku została aresztowana na Wileńszczyźnie, poddana śledztwu i zesłana do więzienia na Uralu, gdzie spędziła sześc lat, okresowo przetrzymywana teź w szpitalu psychiatrycznym. Brutalnie traktowana modliła się za innych, także za swoich prześladowców. Doświadczyła nie zasłużonych cierpień, ale i ludzkich nawróceń. W szczególny sposób prowadzona przez Boga, dawała świadectwo wiary, pod wpływem którego zmieniali się nawet oprawcy. W 1956 roku, razem z transportem więźniów, powróciła do Polski. Jej los jest przykładem gehenny, jaka była udziałem Polaków, którzy znaleźli się w rękach sowieckiej władzy.
Siostra Wanda Boniszewska jest polską stygmatyczką. Całe jej życie było przepełnione tajemnicą i niesamowitym doświadczeniem obecności Boga. Dramat Sceny Faktu jest rekonstrukcją sześciu lat, kiedy mistyczka i stygmatyczka stanęła samotnie do walki z systemem ateizmu.
Wanda Boniszewska urodziła się i wychowała na Wileńszczyźnie, wstąpiła do zakonu – Zgromadzenia Sióstr od Aniołów, w latach 30. ubiegłego wieku została dotknięta szczególnym znakiem, stygmatyzacją. Po wojnie nie wyjechała z Wilna, gdzie w 1950 roku została uwięziona i skazana w pokazowym procesie.
W odosobnieniu spędziła sześć lat (w tym dużą część – w szpitalach psychiatrycznych), a jej szczególne doświadczenie stało się wyzwaniem dla radzieckiego aparatu represji. Stosując wszelkie metody próbowano zniszczyć ducha wspaniałej kobiety.
W najbardziej upadlającej sytuacji Boniszewska dawała niezwykłe świadectwo, a pod jej wpływem nawracali się nawet oprawcy. Ten bój o godność człowieka i Boga wygrała. W 1956 roku powróciła do Polski.
Autor scenariusza Grzegorz Łoszewski wykorzystał wspomnienia Boniszewskiej, częściowe ocalałe dokumenty sądowe (radzieckie) i operacyjne polskie i radzieckie – służb bezpieczeństwa, a także rozmowy ze świadkami jej życia – arcybiskupem Henrykiem Gulbinowiczem, księdzem Janem Pryszmontem.
Obsada: PRYCIUNY: Kinga Preis (Wanda), Kazimierz Mazur (Franek Maculewicz), Tomasz Błasiak, (Obcy I), Wawrzyniec Kostrzewski (Obcy II), Andrzej Hudziak (Ks. Ząbek), Agnieszka Mandat (siostra Rozalia Rodziewicz – Róża), Dorota Landowska (siostra Regina Orłowska), Maja Hirsch (siostra Michalina), Magda Karel (siostra Stanisława – Stacha), Magda Kajrowicz (Hania Dubawik), Mariusz Jakus (major Jaduto), Grzegorz Damięcki (Lejtnant Durmanichin), Tomasz Jarosz (Grubas);
WILNO: Aleksandra Popławska (Prokoszyna), Mariusz Sacharzewski (Żołnierz), Agata Sasinowska (Funkcjonariuszka), Witold Bieliński (Ordynator), Kornelia Angowska (Kobieta w kaftanie);
CZELABIŃSK: Karol Pocheć (Oficer I), Grzegorz Woś (Oficer II), Wojtek Nowak (Lekarz);
WIERCHNIJ URAL: Aleksander Mikołajczak (Lekarz, szef), Jacek Bursztynowicz (Lekarz, felczer), Anna Łopatowska (Niemka), Katarzyna Łukaszyńska (Czeszka), Halina Bednarz (Serbka), Magdalena Kuta (Austriaczka), Zina Kerste (Strażniczka), Tomasz Dedek (Naczelnik), Adam Bauman (Oficer I), Jacek Lenartowicz (Oficer II), Stanisław Penksyk (Oficer III), Mirosława Nyckowska (Kryminalistka I), Olga Miłaszewska (Kryminalistka II), Monika Krzywkowska (Obca – mniszka), Joanna Węgrzynowska (Lekarka);
PUNKT PRZESIEDLEŃCZY: Stanisław Banasiuk (Urzędnik).
Autorką scenografii spektaklu jest Katarzyna Sobańska, autorem zdjęć – Arkadiusz Tomiak.
