Grupa przyjaciół z niewielkiego prowincjonalnego miasteczka w amerykańskim stanie Oregon postanawia odnaleźć zaginionego kolegę. Wrażliwy Gordie (Wil Wheaton), twardziel Chris (River Phoenix), ekscentryczny Teddy (Corey Feldman) i strachliwy Vern (Jerry O'Connell) marzą, by wszyscy uznali ich za bohaterów. Wyruszają na dwudniową wyprawę, w czasie której poznają swoje prawdziwe oblicza. Póki co chcą uchodzić za luzaków, palą więc papierosy, przechwalają się i przeklinają ile dusza zapragnie. Gdy napotkają na swej drodze bandę chuliganów, odkryją w sobie wewnętrzną siłę, której istnienia nawet nie podejrzewali. Stań przy mnie to niepowtarzalna, pełna humoru opowieść o przyjaźni i dojrzewaniu, oparta na noweli Stephena Kinga.

Obok młodych aktorów w filmie gra Richard Dreyfuss. Urodził się w nowojorskim Brooklynie jako syn adwokata. Za młodu udzielał się aktorsko w lokalnej Wspólnocie Żydowskiej. Po latach wspomina: „Nie pamiętam, żebym kiedykolwiek nie chciał być aktorem”. W latach siedemdziesiątych sporo występował na deskach Broadwayu. W kinie początkowo grywał niewielkie role, co nie znaczy, że nieważne – zabłysnął na przyklad jako legendarny, bezlitosny gangster Babyface Nelson w Dillingerze. George Lucas dał mu w 1973 rolę w Amerykańskim Graffiti. Prawdziwą popularność przyszła wraz z rolą w Szczękach, gdzie pierwsze skrzypce grali rekin-ludojad oraz Roy Scheider; ale i jego dostrzeżono. Na planie Szczęk Dreyfuss na dobre zaprzyjaźnił się ze Stevenem Spielbergiem. Grał w wielu jego kolejnych filmach, począwszy od bardzo kasowych Bliskich spotkań trzeciego stopnia, gdzie jako główny bohater dostąpił zaszczytu kontaktu z obcą cywilizacją. W tym samym roku otrzymał Oscara oraz nagrodę Brytyjskiej Akademii Filmowej za występ w komedii The Goodbye Girl. Nie mogąc poradzić sobie ze sławą, we wczesnych latach osiemdziesiątych szukał ucieczki w narkotykach. W 1982 został aresztowany za posiadanie kokainy. Trafił na leczenie do ośrodka odwykowego, i ponoć tylko to uratowało mu życie. Choć w kinie lat osiemdziesiątych był praktycznie niewidoczny, w następnej dekadzie powrócił. Zmienił się – posiwiał, znacznie się postarzał. Przestał być buntownikiem. W 1995 uzyskał nominację do Oscara za rolę w Symfonii życia, gdzie zagrał nauczyciela muzyki prowadzącego karierę głuchego syna. W latach 1982-93 trwał w małżeństwie z Jeramie Rain. Potem jeszcze dwukrotnie żonaty. Ma trójkę dzieci.



Dodatki: komentarz audio Roba Reinera, reportaż z planu, teledysk "Stand by Me" - Bena E. Kinga, filmografie aktorów i reżysera, wyodrębniona ścieżka dźwiękowa.