Na gorącym niebie Bitwy o Anglię, jeden samolot porwał serca i umysły Brytyjczyków: Supermarine Spitfire. Ten niewielki, elegancki myśliwiec uosabiał ostatnią nadzieję narodu, stojącego w obliczu inwazji niepokonanej machiny wojennej Hitlera.

Nowatorska konstrukcja Reginalda Mitchella miała swe korzenie w maszynach, które wygrywały zawody Schneidera, najsłynniejsze wyścigi wodnosamolotów lat dwudziestych i trzydziestych. Spitfire wzleciał po raz pierwszy w 1936 r. i wszedł do służby w RAF w 1938 r. Rozwój w okresie wojny postępował bardzo szybko. Swój sukces Spitfire zawdzięczał po części silnikowi Rolls-Royce Merlin.

W miarę jego udoskonalania, rozwijał się i Spitfire. Wersję Mk V zbudowano w większej liczbie niż jakikolwiek inny wariant – stanowiła ona podstawę Fighter Command w latach 1941–1942.