Kanapa regencyjna jest szeroka i głęboka, ma wysoki i płaski zaplecek, lekko pochylony i profilowany tylko w dolnej części. Poręcz nie stanowi już przedłużenia przedniej nogi jak za Ludwika XIV, ale jest cofnięta dla większej wygody dam noszących bardzo szerokie ubiory. Siedzisko jest wypukłe i nieco szersze niż oskrzynienie. Nogi mają kształt podwójnej litery „S" i czasem są połączone poprzeczkami w kształcie litery „X". Dekoracja rzeźbiarska podlega jeszcze surowym regułom symetrii, pomimo widocznej tendencji do lekkości. Na środku zazwyczaj znajdują się mniej lub bardziej stylizowane muszle, zwane też skrzydłami nietoperza, w otoczeniu wolut o niewielkim reliefie, umieszczonych czasem na trejażowym, kratkowanym tle.

Okres regencji, w historii obejmujący niewielki odcinek czasu ( 1715 – 1723), pod względem stylistycznym odnosi się do prawie czterdziestu lat, od końca XVII w., jeszcze za czasów Ludwika XIV, do czasów, w których Ludwik XV osiągnął wiek dojrzały - do 1730 roku. W tym okresie zachodzą pewne zmiany w obowiązującej dwór i wyższe warstwy społeczne sztywnej etykiecie i we wszystkich dziedzinach wystroju wnętrz daje się zauważyć dążenie do komfortu, poczynając od rozmiarów pomieszczeń, a kończąc na tapicerce krzeseł.
Kanapa regencyjna wywodzi się od surowej kanapy w stylu Ludwika XIV, zmodyfikowanej w celu nadania jej większej wygody; ma niższe i bardziej „zachęcające" siedzenie, z miękką, grubą poduszką i odgiętym do tyłu zapleckiem dla lepszego wypoczynku pleców. Najczęściej spotykane meble to : właściwa kanapa z „otwartymi" poręczami oraz canape a joues (policzki) lub a oreilles (uszy)

Sofa dwu osobowa.  Zabytkowy kształt oraz jego rzeźbienia nada elegancji każdemu pomieszczeniu. Sofa obita najwyższej klasy lnem .Możliwość wykoczenia mebla w dowolnej aranżacji zarówno jeżeli chodzi o sposób wytrawienia i wybarwieniandrewna jak i rodzaj oraz kolor tkaniny obiciowej

Wymiary:
Wysokość całkowita z zapleckiem: 135 cm
Długość : 130 cm
Głębokość: 76 cm