Skowronki na uwięzi to adaptacja opowiadania Bohumila Hrabala „Anons o sprzedaży domu, w którym już nie chcę mieszkać”.

Film powstał w 1969 roku i od razu na ponad 20 lat trafił na półkę.

Oficjalna premiera filmu miała miejsce dopiero w 1990 roku na festiwalu w Berlinie, gdzie uhonorowano je Złotym Niedźwiedziem.

Film opowiada o codziennym życiu robotników huty w Kladnie.

Na skutek reedukacji w latach 50-tych członkowie drobnej burżuazji zostali zmuszeni do pracy w składowisku złomu. Ich wspólną cechą jest skłonność do indywidualizmu, który nie jest godny obywatela socjalistycznego kraju. Dlatego zostali oni poddani rygorowi komunistycznego reżimu.

Film jest pasmem paradoksalnych, a często groteskowych sytuacji. Humor pomieszany z powagą, nadzieją z beznadzieją tworzą groteskowy obraz reżimu, ale jednocześnie pełen optymizmu i wiary.