Poeta - Janek Pradera nie mogąc pogodzić się z obłudą i zakłamaniem świata, stale przenosi się z miejsca na miejsce, gdyż nie chce utracić swojej niezależności i swobody. Ucieka też od ukochanej, której nie może zapomnieć, prowadząc z nią nieustanny, wewnętrzny dialog. Z workiem na plecach, w którym zmieścił cały swój dobytek, podąża w głąb puszczy, aby pracować jako sezonowy robotnik przy wyrębie lasu. W tej głuszy nie tylko powietrze jest czyste, ale również ludzie są inni, otwarci i szczerzy. Janek zaprzyjaźnia się z nimi, a ciężka praca na zrębie sprawdza męskie charaktery i zbliża ich do siebie. Szczęście Janka jednak nie trwa zbyt długo, a wydarzenia kolejnych dni sprawiają, iż nie mogąc znieść egzystencjalnego napięcia, idzie na tory, pod lokomotywę...