25. Wyspy Marshalla 1944

Operacja "Flintlock"

Po zdobyciu Tarawy w listopadzie 1943 r. Amerykanie skierowali swoją uwagę na Wyspy Marshalla. Stanowiły one kolejny, logiczny etap w trategii "Żabich skoków", mających ostatecznie doprowadzić wojska sprzymierzonych do Wysp Japońskich, a wcześniej zapewnić możliwość uderzenia na Guam i Saipan. Świeżo sformowana 4.Dywizja Piechoty Morskiej desantowała się na brzegach wysp Roi i Namur 1 II 1944 r., podczas gdy 7. Dywizja Piechoty wylądowała na Kwajalein. Rejs zespołów desantowych, który zakończył się u brzegów Wysp Marshalla, był w owym czasie najdłuższym w historii. Amerykanie, czerpiąc z doświadczeń krwawych walk na Tarawie, skutecznie zlikwidowali japoński opór, a jednocześnie opracowali wzór operacji amfibijnej, z którego korzystali podczas wszystkich następnych desantów na Pacyfiku.

44. Sforsowanie Renu 1945 Operacje "Plunder" i "Varsity"

Winston Churchill napisał, że ostatnim wielkim wysiłkiem wojennym aliantów było pokonanie Renu. Ta wielka rzeka rzeka stanowiła skuteczną barierę, broniącą zachodniej granicy Niemiec od czasów Napoleona, którego wojska pokonały ją w 1805 r. Zadanie przekroczenia Renu i rozpoczęcia natarcia w kierunku Zagłębia Ruhry, przemysłowego centrum Niemiec, przypadło marsz. Montgomery'emu, dowodzącemu 21. GA. Brzegu rzeki broniły niemieckie oddziały, głównie młodzi chłopcy i starsi mężczyźni z Volkssturmu, choć w działaniach uczestniczyło też kilka elitarnych jednostek spadochronowych i grenadierów pancernych. Książka zawiera wyczerpujący opis wielkiej operacji desantowej, drugiej co do wielkości po lądowaniu w Normandii, która doprowadziła do załamania niemieckiej obrony na Zachodzie.