sadzonka SZAŁWIA LEKARSKA

Szałwia lekarska jest wieloletnim, wiecznie zielonym krzewem należącym do rodziny jasnotowatych (Lamiaceae). Zioło to rośnie dziko w Europie południowej, w rejonie Morza Śródziemnego. Szałwia lekarska dzięki swoim właściwościom leczniczym oraz zastosowaniu w kuchni, jako przyprawa, jest uprawiana w wielu miejscach na kuli ziemskiej. Szałwię lekarską można również hodować w ogródkach, jako roślinę ozdobną. Silnie rozgałęziony system korzeniowy szałwi lekarskiej wytwarza kwadratowego kształtu łodygę (drewniejącą od dołu), która jest porośnięta drobnymi włoskami. Liście szałwii lekarskiej są koloru zielono-srebrnego, podłużnie owalne lub lancetowate, miękkie w dotyku oraz naprzeciwlegle ułożone. Kwiaty szałwii lekarskiej są koloru fioletowego, niebieskawego lub białego, dwuwargowe oraz rosnące w spiralach. Szałwia kwitnie od maja do czerwca. Roślina osiąga wysokość od 50 cm do 70 cm. Szałwię lekarską znajdziemy rosnącą na słonecznych stokach oraz zboczach. Zioło to lubi i będzie najlepiej rosło na glebach obfitujących w wapń. Gleba do tego musi być w miarę wilgotna. Nazwa zioła pochodzi od łacińskiego słowa „salvus”, co oznacza zdrowie.

Szałwia lekarska jest rośliną leczniczą, znaną już od czasów starożytnych. Starożytni Rzymianie, jak również Grecy stosowali to zioło jako środek leczniczy na ukąszenia węży, w przypadkach problemów ze wzrokiem czy kłopotów z pamięcią. W czasach średniowiecznych szałwia lekarska służyła jako skuteczny lek na przeziębienia. Zioło to było również stosowane na obniżenie gorączki, podawane w przypadkach choroby wątroby, zaparcia czy padaczki.