Od Autorki
Starofrancuskie epopeje rycerskie, chansons de gęsie (których nie należy mylić z powieściami dwornymi — romans — osnuty­mi np. wokół legend o królu Arturze i rycerzach Okrągłego Sto­łuj, są w Polsce bardzo mało znane. Z jednym chlubnym wyjąt­kiem: Pieśń o Rolandzie, arcydzieło gatunku tłumaczone na ję­zyk polski już w XIX wieku, zyskało popularność dzięki oparte­mu na nowofrancuskim tekście Bediera przekładowi Boya z roku 1932, wielokrotnie po dziś dzień wznawianemu. Może jednak nie wszystkim wiadomo, że Pieśń ta, niewątpliwie godna swej wy­jątkowej sławy, jest mimo wszystko tylko jedną z blisko setki zachowanych chansons de gęste, nie mówiąc o zaginionych. Z ca­łej tej reszty, jak się zdaje, ani jedna nie doczekała się u nas drukowanego przekładu. W roku 1934 Anna Ludwika Czerny „z ksiąg starych wskrzesiła)! — w formie swobodnej, autoryzo­wanej adaptacji jednego z cyklów epopei — swą piękną archai-zującą „powieść rycerską55 O wojewodzie Owilemie Krzywono-sie, która wszakże stanowi dziś rzadkość bibliofilską- Poza tym — głucha cisza. Pośrednio można zaczerpnąć na ten temat trochę wiadomości z odnośnych rozdziałów w publikowanych w Polsce podręcznikach historii literatury francuskiej, ze słowników lite­rackich, antologii itp., z niektórych prac o szerszej tematyce 15 a zwłaszcza ze wstępów do wydań Pieśni o Rolandzie: Krystyny
1 Np.: Christopher Dawson, Szkice o kulturze średniowiecznej, War­szawa, 1966; Erich Auerbach, Mimesis, rzeczywistość przedstawiona w lite­raturze Zachodu, t. I, Warszawa, 1968, rozdział V.

              Tytuł: