L I K W I D A C J A KOLEKCJI
======================================
PLAKIETA +etui zielone
===========================
PLAKIETA -Kulturalny Dorobek Wsi
(SYGNOWANA - plastyk Józef Stasiński - OPUS 990 )
Awers-napis (napis w siedmiu wierszach ),
II OGÓLNOPOLSKI PRZEGLĄD DOROBKU KULTURALNEGO
WSI -GORZÓW-PRZYTOCZNA 1979
Rewers:
tańczące pary oraz napis (na obrzeżu napis w jednym wierszu),
BO PIĘKNO NA TO JEST BYZACHWYCAŁO DO PRACY
foto -zdjęcie z oryginału.
==================================
Parametry: BRĄZ PATYNOWANY- Wymiar -115 mm x 115 mm - Waga bez opakowania - 0.45 kg
Bardzo ładny stan zachowania.Ślady użytkowania do
wyczyszczenia, a właściwie wypolerowania .
Poza tym - stan bardzodobry .
HISTORIA-dla pasjonatów:
==============================
Plakietę wydano w 1979 r. - z okazji II Ogólnopolskiego
Przeglądu Dorobku Wsi
Studiował w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Poznaniu, a potem na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Na Wydziale Rzeźby tej uczelni uzyskał dyplom w 1954 r. Od tego czasu zajmuje się wciąż medalierstwem. Jego pierwsze prace powstały już w 1950 r. Najbardziej znany jest jako twórca medali i plakiet, których wykonał ponad 1000.Wykonywał też rzeźby, płaskorzeźby, tablice pamiątkowe oraz pomniki monumentalne. W 2005 r. otrzymał tytuł Wybitnego Wielkopolanina .W zbiorach Rzymskiego Ośrodka Dokumentacji i Studium Pontyfikatu Jana Pawła II w Rzymie znajduje się 26 medali wykonanych przez prof. Józefa Stasińskiego Był wykładowcą w Instytucie Architektury Politechniki Poznańskiej. W 1992 r. otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego. Obecnie jest wykładowcą Wyższej Szkoły Zawodowej „Kadry dla Europy”W twórczości Józefa Stasiński przewija się wątek bydgoski. Dla miasta Bydgoszczy zaprojektował on w 1968 roku, dwa medale: pierwszy z nich powstał z okazji odsłonięcia pomnika Henryka Sienkiewicza w Bydgoszczy; drugi to medal nagrodowy Kujawsko-Pomorskiego Towarzystwa Kulturalnego w Bydgoszczy. Należy też wspomnieć, że w latach 2[zasłonięte]004-20 profesor Stasiński prowadził zajęcia z rzeźby ze studentami architektury i urbanistyki w Wyższej Szkole Gospodarki w Bydgoszczy.
.........................................................................................................................................................................................................................................................
Działania ludowego ruchu piśmienniczego na Środkowym Nadodrzu w zasadzie stymulowały trzy organizacje: ośrodki Korespondencyjnego Klubu Młodych Pisarzy w Gorzowie i Zielonej Górze w latach 1[zasłonięte]961-19 Stowarzyszenie Twórców Ludowych organizujące imprezy kulturalne w Gorzowie i Przytocznej w latach 1[zasłonięte]978-19 oraz Koło Gospodyń Wiejskich ze Starego Kisielina w latach 1[zasłonięte]990-19.
Mimo że na Ziemi Lubuskiej nigdy nie utworzono oddziału terenowego Stowarzyszenia Twórców Ludowych, to organizacja ta w minionym wieku aktywnie włączała się w działania kulturalne na lubuskiej wsi. Z inicjatywy działaczy STL doszło do organizacji trzech edycji Ogólnopolskiego Przeglądu Dorobku Kulturalnego Wsi. Z okazji Przeglądów organizowano imprezy literackie, sympozja naukowe, zapraszano pisarzy ludowych i zawodowych tworzących w nurcie wiejskim oraz przeprowadzono spotkania autorskie, konkursy literackie i kiermasze książek.
Pierwszy Ogólnopolski Przegląd Twórczości Kulturalnej Wsi miał miejsce w dniach 25-27 września 1979 r. w Przytocznej koło Skwierzyny i w Gorzowie. Wówczas w stolicy województwa przeprowadzono sympozjum ph. „Człowiek wobec przyrody", którego celem była „popularyzacja idei Ochrony przyrody, podkreślenie głębokich treści zawartych w haśle »Ochrona przyrody – ochroną człowieka«, wreszcie popularyzacja walorów wypoczynkowo -turystycznych pięknego krajobrazu województwa gorzowskiego". Z okazji sympozjum gorzowska Wojewódzka Biblioteka Publiczna wydała opracowany przez Bronisława Słomkę informator Człowiek wobec przyrody o 12 pisarzach, którzy brali udział w imprezie.
Druga edycja Ogólnopolskiego Przeglądu Dorobku Kulturalnego Wsi odbyła się w dniach 21-23 czerwca 1979 r. w Przytocznej i w Gorzowie Wielkopolskim. Z okazji imprezy Wydział Kultury i Sztuki Urzędu Wojewódzkiego i Wojewódzka Biblioteka Publiczna w Gorzowie wespół z zielonogórskim oddziałem Związku Literatów Polskich ogłosili konkurs literacki na opowiadanie o tematyce wiejskiej, w szczególności podejmującej problematykę wsi województwa gorzowskiego, a ogłoszenie wyników przewidziano podczas kolejnej edycji Przeglądu . Natomiast konkurs na skalę ogólnokrajową rozpropagować miał „Tygodnik Kulturalny". Święto wsi zainaugurowało jednodniowe seminarium literackie ph. „Wieś pisząca", które odbyło się 21 czerwca 1979 r. w Rogach pod Gorzowem. W seminarium zaprezentowano cztery referaty , a spotkanie zakończyła dyskusja i ogłoszenie konkursu literackiego. Popularyzacji spotkań uczestników Przeglądu z literaturą ludową i twórców nurtu wiejskiego w literaturze profesjonalnej miały przysłużyć się kiermasze książek i prezentacja pisarzy ludowych w Przytocznej, spotkania autorskie pisarzy w kilku miejscowościach oraz informator o pisarzach, biorących udział w seminarium. Z tej okazji Wojewódzka i Miejska Biblioteka Publiczna w Gorzowie, wzorem roku poprzedniego, wydała informator Wieś pisząca przedstawiający sylwetki 11 twórców, głównie związanych z ZLP.
Trzeci Ogólnopolski Przegląd Dorobku Kulturalnego Wsi „Przytoczna – Gorzów Wlkp." przypadł w terminie 20-22 czerwca 1980 r. Tradycyjnie zainaugurowało go seminarium literackie ph. „Wieś w literaturze", które odbyło się w Ustroniu Leśnym. Tym razem seminarium było „poświęcone literaturze lat siedemdziesiątych rozważanej na tle przemian społecznych wsi" . Seminarium towarzyszyły imprezy, jak kiermasz książek w Przytocznej czy też spotkania z pisarzami i z dziennikarzami w kilku miejscowościach województwa gorzowskiego, m.in. w Barlinku, Międzyrzeczu, Myśliborzu ,
Przytoczna (niem. Prittisch)– wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie międzyrzeckim, w gminie Przytoczna.W latach 1[zasłonięte]975-19 miejscowość administracyjnie należała do województwa gorzowskiego.
Przytoczna istniała już w XIII w., źródła z 1398 r. wymieniają Jadwigę i Jarochnę z Przetoczna. W 1564 r. osada płaciła dziesięcinę biskupowi poznańskiemu, w 1580r. właścicielami wsi byli Jadwiga i Stanisław Przetoccy oraz Jan i Abraham Kręscy. Późniejszymi właścicielami byli Brezowie, Zakrzewscy, Bojanowscy i Gliszczyńscy. W1640 r. istniały tu szkoła i szpital – ufundowany przez dziedziczkę Brezinę. Pod koniec XVIII w. Przytoczna była miasteczkiem, w którym odbywało się
5 jarmarków rocznie. Po II rozbiorze Polski w 1793 r. Przytoczna znalazła się pod panowaniem Prus. W latach 1[zasłonięte]807-18 należała do Księstwa Warszawskiego
Zabytki