OD REDAKCJI
Celem opracowań zawartych w tomie jest zaprezentowanie niektórych kierunków badań empirycznych, prowadzonych przez zespół Zakładu Resocjalizacji Instytutu Pedagogiki Uniwersytetu Wrocławskiego. Artykuły ukazują propozycje metodologiczne w zakresie technik badawczych i metod interpretacji materiałów naukowych w odniesieniu do problematyki: a) etiologii zachowań dewiacyjnych, b) profilaktyki nieprzystosowania społecznego, c) technik resocjalizacyjnych w zakładach dla społecznie nieprzystosowanych.
Z metodologicznego punktu widzenia interesujący wydaje się artykuł J. Dołżyckiej, przedstawiający empiryczne dociekania w zakresie atiologii grup nieformalnych, kształtujących się w zakładzie poprawczym Autorka ukazuje istotę i strukturę tych grup oraz ich funkcję jaiko czynnika determinującego intensyfikację destruktywnej roili tzw. drugiego życia wychowanków w zakładzie. Wprowadza oryginalną typologię relacji wzajemnego oddziaływania członków grup, pozwalającą w sposób systematyczny poddawać analizie zjawiska, będące podstawą formowania się niekorzystnych dla przebiegu resocjalizacji więzi nieformalnych.
W pozostałych relacjach z badań najsilniej zaznaczony został czynnik dewiacyjnego funkcjonowania rodziny jako determinanty nieprzystosowania społecznego młodzieży. Znaczenie prawidłowego funkcjowania rodziny dla korektury nieprzystosowania społecznego młodzieży, wynikłego na różnym podłożu, podkreśla w swoim artykule A. M a t u s z-c z y k, analizując problem poradnictwa wychowawczego w systemie profilaktyki wychowawczej. Badania potwierdziły występowanie prawidłowości, polegającej na fakcie, że im wcześniej spod jęte zostają zabiegi terapeutyczne nad rodziną jako całością — nie tylko nad dzieckiem manifestującym zaburzenia w .społecznej adaptacji — tym lepsze jest rokowanie w zakresie pozytywnych zmian w kształtowaniu isię osobowości dziecka i jego resocjalizacji.
Z. Rosiak zajmuje się w swoim artykule relacją, jaka zachodzi
