Pod koniec XXI wieku ludzkość korzysta z rozpowszechnionej technologii umożliwiającej cyfryzację wspomnień, a co za tym idzie handlowanie nimi, zmienianie, a nawet usuwanie ich. W tym celu każdy posiada wszczepiony do mózgu czip o nazwie Sensen (skrót od Sensation Engine). System przechowywania i wymiany myśli kontroluje korporacja Memorize, której sprzeciwiają się ścigani przez lokalne władze erroryści.
Protagonistką gry jest Nilin, która do niedawna była jedną z najskuteczniejszych łowczyń wspomnień. Główną bohaterkę poznajemy w Paryżu roku 2084, w słynnym więzieniu, Bastylii. Jak się okazuje, z łowczyni stała się ofiarą – ktoś, kto wyczyścił jej pamięć, najwyraźniej także na nią poluje. Nilin musi uciec z więzienia, a następnie dowiedzieć się, kto nastaje na jej życie.
Bohaterka do mistrzostwa opanowała walkę wręcz. Potrafi obronić się przed atakami licznych przeciwników z niezwykłą zwinnością skacząc pomiędzy nimi, atakując precyzyjnymi kopnięciami i uderzeniami. System walki pozwala tworzyć własne kombinacje ataków, które należy dobierać do konkretnych rodzajów przeciwników. Niekiedy Nilin musi się zmierzyć z trudniejszymi oponentami – znacznie większymi od niej robotami czy atakującym ją śmigłowcem – a ich pokonanie wymaga od gracza nieco sprytu i zręczności.
Nilin dysponuje również rękawicą łowcy, czyli urządzeniem zdolnym do wpływania na ludzki umysł. Gadżet ten można wykorzystywać na różne sposoby. W walce przydaje się on między innymi do ogłuszania przeciwników czy niszczenia wybranych elementów otoczenia. Najciekawszą funkcją rękawicy łowcy jest jednak możliwość włamania się do cudzego mózgu i zmiany jego wspomnień. Odbywa się to w osobnych sekwencjach, w których trzeba odnajdywać interaktywne zakłócenia i wpływać na nie w taki sposób, aby doprowadzić do zamierzonego efektu. Przykładowo, w jednej z misji należy spowodować, by nasz cel zapamiętał swoją ostatnią kłótnię z żoną nieco inaczej, niż przebiegła naprawdę. Przekonany, że w gniewie zabił małżonkę, biedak targnie się na własne życie.
Misje wykonywane są w wydzielonych dzielnicach metropolii (slumsy, luksusowe dzielnice, więzienia, kompleksy badawcze itp.) o dość liniowej konstrukcji. Droga Nilin nie zawsze prowadzi ją miejskimi ulicami – bohaterka potrafi z łatwością wspinać się po elewacjach budynków i gdy to konieczne bez problemu jest w stanie dostać się na ich dachy.
Od strony graficznej Remember Me prezentuje się bardzo ładnie – animacje są płynne, a otoczenie szczegółowe. Oprawa przywodzi na myśl legendę filmów science fiction, Blade Runner (Łowca Androidów), a to za sprawą połączenia pełnego przepychu miasta przyszłości z ponurymi lokacjami pokroju podmiejskich slumsów. Na podobnie wysokim poziomie stoi muzyka autorstwa Oliviera Derivere. Ścieżka dźwiękowa doskonale pasuje do cyberpunkowego klimatu gry, łącząc utwory orkiestrowe z dynamicznymi motywami elektronicznymi.
