Waszyngton roku 2054 - futurystyczny świat, w którym nie ma zbrodni, przyszłość można przewidzieć, a winnych ukarać, zanim popełnią planowane przestępstwo. Dowodów niedoszłych zbrodni dostarcza trójka Jasnowidzów na usługach Agencji Prewencji Departamentu Sprawiedliwości, nad której sprawnym działaniem czuwa komisarz John Anderton (Tom Cruise). Jako pierwszy ogląda obrazy przekazywane przez Jasnowidzów. Ich werdykt nie pozostawia wątpliwości - za niespełna 36 godzin John Anderton zabije człowieka, którego nawet nie zna. Rozpoczyna się szaleńczy wyścig z czasem. Anderton musi wykryć, kto go wrabia albo stanie się ofiarą "idealnego" systemu, który sam pomagał tworzyć. Aby wygrać musi odpowiedzieć sobie na pytanie, które jeszcze nie tak dawno nie przyszłoby mu nawet na myśl: czy Jasnowidze mogą się mylić?
Full of flawed characters and shot in grainy de-saturated colours, Steven Spielberg's Minority Report is futuristic film noir with a far-fetched B-movie plot that's so feverishly presented the audience never gets a chance to ponder its many improbabilities. Based on a short story by Philip K Dick, Minority Report is set in the Orwellian near-future of 2054, where a trio of genetically modified "pre-cogs" warn of murders before they happen. In a sci-fi twist on the classic Hitchcockian wrong man scenario, Detective John Anderton (Tom Cruise) is the zealous precrime cop who is himself revealed as a future-killer. Plot twists and red herrings drive the action forward and complications abound, not least Anderton's crippling emotional state, his drug habit, his avuncular-yet-sinister boss (Max Von Sydow), and the ambitious FBI agent Witwer (Colin Farrell) snapping at his heels. Though the film toys with the notion of free will in a deterministic universe, this is not so much a movie of grand ideas as forward-looking ones. Its depiction of a near-future filled with personalised advertising and intrusive security devices that relentlessly violate the right of anonymity is disturbingly believable. Ultimately, though, it's a chase movie and the innovative set-piece sequences reveal Spielberg's flair for staging action. As with . before it, there's a nagging feeling that the all-too-neat resolution is a Spielbergian touch too far: the movie could satisfactorily have ended several minutes earlier. Though this is superior SF from one of Hollywood's greatest craftsmen, it would have been more in the spirit of Philip K Dick to leave a few tantalisingly untidy plot threads dangling.
Zdjęcie poglądowe, okładki mogą się różnić.
AGBB000M2E5DO
