Początek lat dwudziestych. Kwiryna i Roman są już małżeństwem i razem prowadzą sklep przy ulicy Mylnej. Częstą klientką w sklepie jest młoda blondynka. Roman wie, że dziewczyna znajduje się w trudnych warunkach i stara się jej dopomóc, co powoduje gwałtowny wybuch zazdrości ze strony Kwiryny. Pani Raczyńskiej udało się wydać Amelkę za bogatego aptekarza z Leszna. Kwiryna odwiedza koleżankę, ale niewiele mają sobie do powiedzenia. Kwiryna kupuje kamienicę. Pomimo wielkiej miłości do męża, zapisuje dom wyłącznie na siebie, gdyż boi się jego rozrzutności.

Aptekarz wybiera się z żoną i teściową na pogrzeb prezydenta Narutowicza. W czasie uroczystości pogrzebowych Amelka nagle mdleje. Zmartwiona pani Raczyńska podejrzewa u córki anemię. Bronka pracuje jako sekretarka w Towarzystwie Dobroczynności. Jej zwierzchniczką jest Magdalena Piędzicka - żona Ignasia. Panie działające w Towarzystwie skarżą się, że ładna sekretarka "bałamuci" im mężów. Magdalena zaprasza Bronkę do domu i prosi, aby zmieniła swoje zachowanie. W odpowiedzi na zarzuty dziewczyna składa wymówienie.

Gdy opuszcza dom Piędzickich, zauważa ją Ignaś. Amelka z nudów zaczyna szyć sukienki dla sierot i odnosi je na plebanię. Tam poznaje Andrzeja, bratanka proboszcza i zaczyna z nim flirtować. Kolporter gazet Gończyk donosi o tym służącej księdza. Zaniepokojony proboszcz postanawia natychmiast wysłać Andrzeja z Warszawy. Amelka ciężko przeżywa rozstanie z młodym człowiekiem. Nie zauważa nawet, że mąż przyjął do pracy nowego, przystojnego prowizora...