Encyklopedia pszczelarska
Oprawa: Twarda
Format: 16.5x24.5cm
Ilość stron: 452
Polska, podobnie jak większość krajów Europy Zachodniej, jest krajem gęsto zaludnionym i stosunkowo silnie napszczelonym (liczba rodzin pszczelich/km2). Sprzyja to rozwojowi pszczelarstwa amatorskiego. Ten sposób użytkowania pszczół był, jest i będzie dominujący w Europie. Pszczelarstwo bowiem, poza możliwością uzyskiwania dodatkowego dochodu i zasilania budżetu rodzinnego, fascynuje wielu ludzi z powodu egzotyki samych pszczół. Interesująca biologia i zachowanie się pszczół żyjących w idealnym społeczeństwie, bogata historia pszczelarstwa i jego kulturotwórcze znaczenie, lokalizacja pasiek w terenach czystych przyrodniczo, w oddaleniu od rejonów silnie zurbanizowanych, zawsze będzie miało swoich miłośników.
Opracowanie Encyklopedii pszczelarskiej dedykujemy tym wszystkim, którzy chcieliby gruntownie zapoznać się z najnowszą wiedzą pszczelarską. Pszczelarze w Polsce otrzymują od 2005 roku pomoc z UE i budżetu państwa (po 50%) poprzez Krajowy Program Wsparcia Pszczelarstwa. W odróżnieniu od innych strukturalnych funduszy unijnych z pomocy tej mogą skorzystać wszyscy pszczelarze, nawet posiadający kilka rodzin pszczelich, jak i osoby dopiero zamierzające zostać pszczelarzami (np. w zakresie szkoleń, zakupu rodzin i wymiany matek). Spowodowało to znaczne ożywienie wśród pszczelarzy, a tym samym zapotrzebowanie na nowoczesną literaturę pszczelarską.
Sytuacja pszczelarstwa w kraju uległa istotnym zmianom. Obserwuje się coraz większe zainteresowanie użytkowaniem pszczół, szczególnie wśród doświadczonych pszczelarzy. Powstaje wiele pasiek z nowocześnie wyposażonym zapleczem, dostosowanym do najnowszych wymogów w zakresie higieny produktów pszczelich. Pasieki takie stają się wysoko wyspecjalizowane i kierunkowane najczęściej na wąski zakres produkcji pasiecznej.
Pszczoły Pasieka towarowa
Oprawa: Miękka
Format: 14.0x20.0cm
Ilość stron: 211
Pasieka towarowa to nie tylko duża liczba rodzin pszczelich, lecz także niski koszt produkcji - na co składa się wiele różnych czynników, które zostaną opisane przez autora w tej książce opisane. Na przykład problem stanowi wyszukiwanie i dodawanie matek pszczelich, a przecież tę pracę można wyeliminować z gospodarki pasiecznej. Ileż kłopotu sprawia przestarzały sprzęt, a wreszcie walka z chorobami i szkodnikami. Jeżeli te zabiegi zostaną zintegrowane z całoroczną gospodarką pasieczną - nie będą zajmowały dużo czasu.
W kraju mało jest pszczelarzy utrzymujących się wyłącznie z pracy przy pszczołach. A przecież pasieki towarowe nietrudno rozmieścić w okolicy tak, aby w miejscach o roślinności bogatej w pożytek ustawić maksymalną liczbę rodzin pszczelich, a na terenach o uboższych - mniej. Łatwiej organizuje się dojazd dysponując odpowiednimi środkami lokomocji.
Właściciele dużych pasiek zdają sobie sprawę z przepszczelenia terenu i nie ustawiają uli w sąsiedztwie innych pasiek. Prace w dużych gospodarstwach pasiecznych ujęte są w pewne ramy organizacyjne. Pasieki liczące po kilkaset uli, rozmieszczone na pewnym obszarze w grupach po 20-30 i więcej pni obsługuje się według pewnego schematu.
Duże pasieki towarowe są odpowiednio zaopatrzone w leki, dysponują lepszym sprzętem, co zwiększa wydajność, a zmniejsza uciążliwość wykonywanych prac. Odpowiedni materiał hodowlany latwiej nabyć prowadząc dużą pasiekę niż amatorowi.
Tak pokrótce przedstawiają się zagadnienia zawarte w tej książce. Oparte one są na moich 40-letnich doświadczeniach, bo tyleż to lat prowadzę samodzielne pasieki. Pszczelarzy chcących przekształcić swoje pasieki w towarowe, przynoszące określone efekty ekonomiczne, muszą zrezygnować z dotychczasowych przyzwyczajeń. Nieraz są to nawyki dobre, ale najczęściej niestety utrudniają pracę. I właśnie temu w poszczególnych rozdziałach, poświęcam sporo uwagi.
Być może dla wielu książka stanie się poradnikiem w szybkim i efektywnym przekształceniu pasieki.
|
