COMMANDOS STRIKE FORCE

Seria „Commandos” firmy Pyro Studios należy do klasyków taktycznych strategii czasu rzeczywistego, przedstawiających losy garstki bohaterów wypełniających nieprawdopodobne misje na frontach II Wojny Światowej. „Commandos: Strike Force” jest kolejną częścią cyklu (na PlayStation dostępny jest jeszcze „Commandos 2: Men of Courage”), jednak trudno właściwie mówić o kontynuacji, ponieważ „Oddział Uderzeniowy” jest grą opartą na innych założeniach niż poprzednicy. Gatunkowo można ją określić jako taktyczną strzelaninę FPP, w której element zręcznościowy jest traktowany na równi z planowaniem.

Mimo różnic między omawianą grą a resztą pozycji z serii, nadal gracz dowodzi oddziałem komandosów. W każdej misji bierze udział trójka ludzi o zróżnicowanych umiejętnościach i wyposażeniu. Zielony beret jest najsilniejszy i najbardziej sprawny, świetnie walczy wręcz i doskonale radzi sobie z dowolnym typem uzbrojenia. Snajper posiada celne oko, nerwy ze stali i ukochany karabin z lunetą. Szpieg natomiast bezszelestnie potrafi podkraść się do obozu nieprzyjaciela na rekonesans, cicho usunąć straże lub powęszyć w mundurze wroga. Między całą trójką można się w trakcie akcji przełączać i tylko od ich współpracy zależy, czy misja się powiedzie.

W trybie jednoosobowym gracz bierze udział w trzech kampaniach: we Francji, Rosji i Norwegii. W każdym regionie Europy czeka na realizację wiele ciekawych zadań: wysadzenie w powietrze hitlerowskiego okrętu wojennego, uwolnienie z obozu jenieckiego więźniów, urządzenie zasadzki na niemieckich żołnierzy, porwanie nazistowskiego generała itd. W walce komandosi nie zawsze zdani są wyłącznie na siebie, czasem otrzymują pomoc i wsparcie od miejscowych oddziałów ruchu oporu. Każdy cel można osiągnąć na wiele sposobów, dzięki czemu misje nie nudzą się i można je przechodzić wiele razy.

Rozgrywka wieloosobowa pozwala na rywalizację ośmiu graczom przez internet (wymagany jest Network Adaptor). W zależności od wyboru, można walczyć przeciwko sobie (deathmatch, capture the flag itp.) lub komputerowemu przeciwnikowi (tryb kooperacji).