DRODZY PAŃSTWO!

Proponuję Państwu przepiękny przyprawnik pochodzący z okresu dwudziestolecia międzywojennego. Wtedy właśnie w pełni kwitł nasz przemysł hutniczy. Do tej pory znane są wyroby z hut takich jak na przykład HORTENSJA. Przybornik jaki państwu przedstawiam jest wyrobem starej huty NIEMEN, oznakowany w CENNIKU HUTY SZKLANE J. STOLLE „NIEMEN” SPÓLKA AKCYJNA 1939, pod numerem 890 ( zdjęcie nr 4 ). Huta szkła wywodzi od założonej przez Zenona Łęskiego w 1883 w Ustroniu koło Nowogródka huty szkła butelkowego, którą w 1891–1903 dzierżawiła spółka Wilhelm Krajewski i Juliusz Stolle (tzw. "Stara huta"). W 1894 w pobliżu Brzozówki wspólnicy budowali tzw. "Nową Hutę" a w 1898 wykupili zadłużoną konkurencyjną hutę w Brzozówce, założoną przez spółkę Bonner, Kapliński i Trubowicz. Od 1909 stanowiły one własność J.Stolle. "Nowa Huta" została zniszczona przez wojska rosyjskie w 1915. W 1923 huta w Brzozówce została przekształcona w spółkę akcyjną^. Do 1939 najsłynniejsza polska huta szkła użytkowego i artystycznego, działała pod firmą Huty Szklane Juliusza Stolle Niemen S.A. W dwudziestoleciu międzywojennym huta "Niemen" była największym polskim producentem i eksporterem szkła prasowanego. W 1935 w hucie odlano szklaną urnę, w której w mauzoleum na cmentarzu Na Rossie w Wilnie złożono serce Józefa Piłsudskiego. Współcześnie wyroby huty, zwłaszcza z lat 1921–1939, utrzymane w stylu art déco, cenione są na rynku antykwarycznym.

Proponowane w aukcji naczynie wykonano z bardzo grubego transparentnego, kryształowo-ołowiowego szkła z charakterystycznymi, zatopionymi w nim pęcherzykami powietrza i typowymi kolorowymi refleksami świetlnymi. Masywne, ciężkie, oraz widocznie grube. Stylistyka przedmiotu iście artdecowska, zdobienia proste, regularne, geometryczne. Głównym ozdobą są klasyczne szlify brzegów naczynia, uchwytów oraz promienisty szlif dna. Całość przedstawia się okazale, wygląd wyrobu, jego faktura, ciężar oraz klasyka zdobnictwa, mówią same za siebie. Naczynie pochodzące z „NIEMENA” pomimo swojej wiekowości nic nie straciło na stylu ani wdzięku. Stan zachowania zgodny ze zdjęciami, moim zdaniem bardzo dobry jak na tak wiekowy wyrób. Widoczne bąbelki i minimalna wewnętrzna inkluzja, są charakterystyczne dla wyrobów z tamtego okresu. Będąc uczciwą wobec Państwa muszę wspomnieć o praktycznie niewidocznym, punktowym ubytku na brzegu pojemniczka, który można zeszlifować oraz ubytku przy uchwycie w jego spodniej części. Aczkolwiek nie burzy to piękna ani tym bardziej użyteczności naczynia. Oczywiście przyprawnik należy umyć. Dodam, iż solniczka/pieprzniczka może stanowić ciekawy eksponat dla kolekcjonerów, jak i sama w sobie być piękną ozdobą stołu, kredensu czy serwantki. Niewątpliwie jest też wyrobem użytkowym, idealnie nadającym się do eleganckiego podania w nim przypraw. Gorąco polecam ten przepiękny, pełen klasy wyrób. Zważywszy, że huta już nie istnieje, jest to być może jeden z ostatnich egzemplarzy w tak doskonałym stanie, jaki macie Państwo okazje nabyć.

Polecam serdecznie.

Zapraszam do licytacji.

Wymiary:

Długość- 9 cm.

Szerokość- 7,7 cm

Wysokość- 2,7 cm.