Przypadek uznawany za jeden z najlepszych filmów Krzysztofa Kieślowskiego to prawdziwy majstersztyk kinematografii będący wzorcem dla wielu współczesnych produkcji.

Witek Długosz (wg wielu krytyków najlepsza rola Bogusława Lindy) jest studentem medycyny. Poznajemy go w momencie śmierci ojca. Ostatnie słowa, które od niego słyszy to krótka porada życiowa przekazana telefonicznie: 
„– Nic nie musisz, synu. – Czego nie muszę, tato? – Niczego.” Witek decyduje się przerwać studia, które wybrał pod presją ojca i chce wyjechać do Warszawy. Usiłuje zdążyć na pociąg do stolicy - ten jakże krótki moment na peronie jest kluczowy dla całego filmu. Fabuła przedstawia trzy wersje życiorysu bohatera, które zależą od tytułowego przypadku - od tego czy Witkowi uda się wsiąść do pociągu…

Bogusławowi Lindzie towarzyszy plejada znakomitych polskich aktorów: Zygmunt Hubner, Tadeusz Łomincki, Zbigniew Zapasiewicz, Jerzy Stuhr, Adam Ferency. Poruszająca muzyka Wojciecha Kilara idealnie uzupełnia dzieło mistrza.

Laureat wielu nagród filmowych m.in.:

1987 - Nagroda za najlepszy scenariusz na FPFF w Gdyni dla Krzysztofa Kieślowskiego

1987 - Nagroda za pierwszoplanową rolę męską na FPFF w Gdyni dla Bogusława Lindy