Firma Swanson na swoich wyrobach podaje datę PRODUKCJI i udziela na nie 2 letniej gwarancji.
Dawkowanie-1 kapsułka 2 do 3-ech razy dziennie popijając wodą.
Data ważności-04.2016r.
Korzeń pokrzywy Urticae radix
Jest cennym lekiem, stosowanym w dolegliwościach powodowanych przez przerost prostaty. Łagodny przerost gruczołu krokowego (BPH) jest chorobą starszych mężczyzn, u których następuje nienowotworowy rozrost gruczołu. W populacji mężczyzn powyżej 50. roku życia u ponad 50% występują zmiany histologiczne, wskazujące na BPH. Choroba ta znana była już w czasach starożytnego Egiptu. Charakterystyczne objawy przerostu prostaty opisane są w sławnym papirusie Ebersa, pochodzącym z 2. tysiąclecia p.n.e. Zawierał on nie tylko opis choroby, ale i sposoby jej leczenia. Obecnie w leczeniu objawów przerostu prostaty (upośledzenie odpływu moczu z pęcherza, zaleganie moczu, nykturia i stany zapalne pęcherza i dróg moczowych) stosowane są leki zawierające korzeń pokrzywy oraz wyciągi z tego surowca. Dobre efekty daje też terapia preparatami złożonymi z surowców o zbliżonym działaniu, np. z pokrzywy i palmy sabalowej. Skuteczność terapii preparatami z korzenia pokrzywy warunkuje bogaty zespół substancji czynnych tego surowca, wpływający na wiele mechanizmów w tkance prostaty. Wpływ na równowagę hormonalną. Związki czynne Urticae radix wpływają na aktywność występujących w tkance prostaty: 5-alfa reduktazy konwertującej testosteron do dihydrotestosteronu i aromatazy, która bierze udział w przemianie testosteronu do estrogenów. Wyciąg z korzeni pokrzywy hamował aktywność aromatazy w stopniu zależnym od dawki, w stężeniach od 0,036 mg/ml do 12 mg/ml, w najwyższym stężeniu nawet w 78-95%. Hamowanie aktywności 5-alfa reduktazy było znacznie słabsze, obserwowane dopiero w stężeniu większym lub równym 12 mg/ml. Interakcja z proteinami wiążącymi hormony płciowe (SHBG). Składniki czynne korzeni pokrzywy, wchodzące w interakcję z SHBG, hamują wiązanie się tej proteiny z jej naturalnymi ligandami - hormonami sterydowymi i receptorami w błonach komórek prostaty. Powoduje to wzrost poziomu wolnych hormonów we krwi i zmniejsza wpływ SHBG na prawidłowy lub nieprawidłowy wzrost prostaty. Różna jest zdolność wchodzenia w interakcję z proteinami SHBG różnych składników wyciągu z korzeni pokrzywy. Dość wysoką wykazały lignany: neolivil, główny składnik tej grupy związków w korzeniu pokrzywy oraz sekoizolarycyrezinol i alkohol dihydrokoniferylowy. Aktywność immunomodulacyjna. W patogenezie BPH mogą mieć udział także mechanizmy immunologiczne. Analiza immunohistologiczna subpopulacji limfocytów wykazała istotne jakościowe i ilościowe różnice między normalną tkanką prostaty i przerośniętą. Dlatego wprowadza się do leczenia objawów przerostu prostaty środki o działaniu immunomodulującym. Wpływ na mechanizmy układu odpornościowego wykazują głównie lektyny oraz polisacharydy korzeni pokrzywy. Izolowane z Urticae radix polisacharydy, o masach cząsteczkowych 15-210 kDa stymulowały T-limfocyty oraz zwiększały uwalnianie TNF–α. Aglutynina (UDA) - monomeryczna proteina (8,5 Da) wpływała na aktywność limfocytów T w stopniu zależnym od dawki. Wpływ na proliferację. Hamujące proliferację działanie wyciągów z korzeni pokrzywy obserwowano w badaniach in vitro i in vivo. Szczególnie silny wpływ hamujący proliferację wykazywały polisacharydy tego surowca. W jednym z badań 20% wyciąg metanolowy z korzeni pokrzywy hamował proliferację komórek epitelium prostaty ludzkiej w znaczącym stopniu, zależnie od dawki. Aktywność antyproliferacyjna związków czynnych Urticae radix może być jednym z mechanizmów łagodzenia objawów wczesnego stadium BPH.
Dysfunkcje układu moczowego. Urticae radix jest tradycyjnie stosowanym lekiem, łagodzącym te dysfunkcje, powodowane przez łagodny przerost prostaty. Intensywne badania, prowadzone od ponad 50 lat, dostarczyły wielu informacji o składzie chemicznym i właściwościach farmakologicznych tego surowca, ale nie wyjaśniły ostatecznie mechanizmu działania leczniczego - zmniejszania częstotliwości oddawania moczu, zmniejszania nykturii i zalegania moczu w pęcherzu, co wykazują badania kliniczne. Związki czynne surowca - sterole z głównym składnikiem β-sitosterolem, aglutynina (UDA) lektyny, polisacharydy, skopoletyna, lignany oraz hydroksykwasy tłuszczowe wykazują różne właściwości farmakologiczne i w wyniku wpływu na różne mechanizmy warunkują działanie surowca. Brak badań toksyczności, ale wyniki prac klinicznych, w których prawie nie obserwuje się działań niepożądanych (jeśli występują, to nie mają poważnego charakteru), wskazują na bezpieczeństwo stosowania Urticae radix. Badania kliniczne, dotyczące skuteczności stosowania preparatów z korzeni pokrzywy, wykonano po raz pierwszy w latach 80. XX wieku. Wskazywały one na efektywność w leczeniu i brak działań niepożądanych. Na większą uwagę zasługują wyniki dwóch badań klinicznych wykonanych już w naszym wieku.
Prospektywne, randomizowane badanie, z podwójnie ślepą próbą, z kontrolą placebo, krzyżowe - wykonane z udziałem 620 pacjentów z łagodnym przerostem prostaty - trwało 18 miesięcy. Co 6 miesięcy następowała zmiana przyjmowanego środka - korzenia pokrzywy (wyciąg 120 mg, 3 razy dziennie) lub placebo. Na końcu każdego 6-miesięcznego okresu obserwowano poprawę i zmniejszenie nasilenia zaburzeń czynnościowych dróg moczowych u 81% pacjentów, w grupie placebo u 16%. Obserwowano także zmniejszenie nasilenia symptomów prostaty według skali IPSS. W grupie leczonej wartości IPSS zmniejszyły się z 19,8 do 11,8 i z 19,2 do 17,7 w grupie placebo. Zwiększył się wypływ moczu w grupie leczonej o 8,2 ml/s, natomiast w grupie placebo tylko o 3,4 ml/s. Zmniejszyła się także objętość zalegającego moczu, w stosunku do wartości początkowej, z 73 do 36 ml. W grupie placebo nie obserwowano zmian w zaleganiu moczu. Drugie badanie - randomizowane, z podwójnie ślepą próbą i kontrolą placebo - trwało rok i obejmowało 246 pacjentów z wielu ośrodków. Pacjenci z objawami BPH przyjmowali preparat zawierający 459 mg suchego wyciągu z korzeni pokrzywy. U pacjentów leczonych obserwowano zmniejszenie nasilenia objawów z 18,7 ± 0,3 do 13,0 ± 0,5, w grupie placebo z 18,5 ± 0,3 do 13,8 ± 0,5. Różnica okazała się istotna statystycznie. Wypływ moczu zwiększył się o 3,0 ml/s w grupie leczonej, w grupie placebo o 2,9 ml/s. Działania niepożądane i infekcje układu moczowego częściej występowały w grupie placebo niż przyjmującej lek. Stosowanie leku oceniono jako bezpieczne i skuteczne, szczególnie w łagodzeniu nasilenia objawów i zmniejszaniu komplikacji. Wiele prac klinicznych wykazało skuteczność także preparatów złożonych, zawierających korzeń pokrzywy i inne surowce o podobnym działaniu.
