Opis produktu
Wydawnictwo: Jedność
ISBN: [zasłonięte]978-8360-711-5
Kielce
2014, wydanie 1, format 140 x 205, objętość 424 str.,
oprawa miękka
Jak pomóc się dziecku usamodzielnić, odnaleźć
miejsce w grupie przyjaciół, określić wartości
i ideały, na których warto się
oprzeć? Jak wspierać w okresie zmian związanych z dojrzewaniem, pierwszych
relacji uczuciowych, prawdziwej miłości i poznawania sfery seksualnej? Jak
reagować w przypadku drobnych lub poważniejszych kłamstw albo przesadnej
fascynacji idolem czy… serialem telewizyjnym? Jak wyznaczyć „godzinę policyjną”
i uzgodnić zasady korzystania z kieszonkowego? Sprawy małe i duże – ponad
sześćdziesiąt typowych sytuacji, zdarzeń i potencjalnych konfliktów, które mówią
o trudnościach wzrastania i wychowywania.
Odbiorcy:
- rodzice,
nauczyciele, wychowawcy – wszystkie osoby, które każdego dnia spotykają się z
młodymi ludźmi i chcą ich jak najlepiej zrozumieć,
- zawodowi psychologowie,
psychoterapeuci, pedagodzy – by lepiej potrafili współpracować
z
rodzicami.
Dlaczego warto przeczytać tę książkę?
- autorzy, od lat
zaangażowani w psychoterapię nastolatków, tłumaczą w niej, dlaczego przejście od
dzieciństwa do dorosłości wiąże się z uczuciami i zachowaniami, które mogą
przysparzać dorosłym istotnych problemów wychowawczych, jeśli nie zinterpretują
ich poprawnie
- obalają mity dotyczące wychowania powtarzane przez media,
które bez zastanowienia nagłaśniają zwłaszcza tragiczne wydarzenia i uogólniają
je w szkodliwy sposób
- pokazują, jak olbrzymią pracę musi wykonać
dorastający człowiek przez budowanie nowego „ja” płciowego i społecznego i
przekładanie na słowa i myśli przemian zachodzących w jego burzliwie
rozwijającym się ciele i umyśle
- uświadamiają pragnienia młodych, którzy tak
naprawdę bardzo liczą na to, że dorośli podejmą wreszcie próbę zgłębienia ich
uczuciowego i relacyjnego „nieprzystosowania” i pomogą im odkryć najgłębszą
tożsamość i powołanie
- podkreślają, że na szczególną uwagę zasługuje przede
wszystkim normalność dojrzewania i że może ona być źródłem radości i dla
rodziców, i dla dzieci, a ograniczanie się do „znoszenia jej” jest
niewybaczalnym zaniedbaniem, zwłaszcza gdy powodem są zwyczajne codzienne
nieporozumienia.