Mike Nichols z dużym wyczuciem zrealizował kameralny rodzinny dramat, będący zarazem wnikliwym spojrzeniem za kulisy hollywoodzkiego targowiska próżności. Oto Suzanne Vale grywa w podrzędnych filmach i jest uzależniona od narkotyków. Próbuje robić karierę, ale ciągle czuje presję matki, przed laty wielkiej gwiazdy srebrnego ekranu. Suzanne ma zapaść i po pobycie w szpitalu zamieszkuje w domu rodzicielki, która ma pomagać jej uwolnić się od uzależnienia. Sama jednak nadużywa alkoholu i nie może pogodzić się z nieuchronną starością. Obie kobiety, mimo istniejących między nimi napięć i niesnasek znajdują nić porozumienia.

Pocztówki znad krawędzi są adaptacją powieści Carrie Fisher, (aktorka ta sama również napisała scenariusz), która w swej po części autobiograficznej książce zawarła gorzkie doświadczenia zawodowe i skomplikowaną relację z matką, Debbie Reynolds. Po czujnym okiem Mike’a Nicholsa (Absolwent) powstał wnikliwy, nie pozbawiony akcentów humorystycznych obraz życia hollywoodzkiej fabryki snów. A aktorski duet Meryl Streep – Shirley MacLaine należał zdecydowanie do najlepszych tandemów roku 1990. Największe wrażenie robi ich umiejętność przechodzenia od tonacji dramatycznej do komediowej. Streep i MacLaine odsłaniają przed widzami kolejne maski, kolejne role, które przyszło im grać i robią te bezbłędnie.