„To nie jest hollywoodzka fabuła, to rzeczywistość” -hasło filmu Asgera Letha „Miasto słońca” dobrze oddaje charakter i atmosferę filmu: Codzienność slumsów o przewrotnej nazwie Miasto Słońca, wojna domowa, rapujący gangsterzy kochający tę samą białą kobietę, przemoc i śmierć na co dzień.

Haiti to kraj biedy, beznadziei i przemocy. Oddalone od Florydy w USA zaledwie o dwie godziny lotu, jest całkowicie zapomniane przez resztę świata. Slumsy Port-au-Prince stolicy kraju należą do najniebezpieczniejszych miejsc na ziemi. MIASTO SŁOŃCA rozgrywa się właśnie tutaj. Bohaterami filmu są dwaj bracia: 2Pac i Billy. Obaj są liderami „Duchów”, nieformalnej armii, utworzonej ze slumsowych gangów. Starają się wykorzystać swoją pozycję dla zapanowania nad chaosem zakazanej dzielnicy. Poznajemy ich slumsową codzienność, fascynację hip-hopem i rapem, pełną ambiwalencji braterską miłość i przyjaźń z Lele, francuską wolontariuszką. Walki gangów, porwania, burzliwe wydarzenia i namiętności mieszają się tu ze sobą w klimacie beznadziei i poszukiwania sensu. Muzyka autorstwa największej gwiazdy sceny rapu Wyclefa Johna, to niezwykle ważny element “MIASTA SŁOŃCA”. Struktura filmu i rytm montażu są podporządkowane muzyce. To jej dynamika i klimat kierują akcję do przodu.

Gdybym miał wskazać na nowy trend w dzisiejszym filmie dokumentalnym, który uważam za szczególnie interesujący, to bez wahania wskazałbym na: MIASTO SŁOŃCA, debiut reżyserski Asgera Letha - Werner Herzog