tryb gry: single / multiplayer
nośnik: 1 DVD
tryb multiplayer: Internet / wspólny ekran
liczba graczy: 1-2
wymagania wiekowe: 12+

wymagania sprzętowe: Core 2 Duo 2 GHz, 2 GB RAM, karta grafiki 512 MB (GeForce 9800 lub lepsza), 10 GB HDD, Windows Vista

Street Fighter IV to kolejna odsłona tworzonej przez Capcom serii, która zdefiniowała gatunek dwuwymiarowych bijatyk. Pierwsza jej odsłona ukazała się przeszło dwadzieścia lat temu - w 1987 roku, i zyskała sporą popularność. Jednak największy sukces odniosła wydana cztery lata później druga część będąca w tamtych czasach grą bardzo innowacyjną. To właśnie w Street Fighter II po raz pierwszy mieliśmy możliwość stoczenia pojedynku multiplayer - jeden na jednego.

Akcja gry osadzona została pomiędzy drugą a trzecią częścią cyklu. Do naszej dyspozycji oddanych zostało 25 postaci, do których oprócz starych znajomych, występujących w poprzednich edycjach (Ryu, Chun-Li, Ken, Guile, Blanka, E. Honda, Zangief, Dhalsim, Balrog, Vega, Sagat, M. Bison), dołączyło także aż pięciu nowych bohaterów - tajna agentka Crimson Viper wykorzystująca w walce liczne dobrodziejstwa techniki, zapaśnik lucha libre El Fuerte, francuski żołnierz Abel preferujący walki w stylu MMA, otyły rywal Kena – Rufus oraz nowy główny boss - Seth.

Jeżeli zaś chodzi o sposób prowadzenia rozgrywki, to Street Fighter IV powrócił w swych założeniach do korzeni. Tak, więc pomimo trójwymiarowych postaci i środowiska, walki jak dawniej toczone są w konwencji 2D. Twórcy zdecydowali się usunąć obecną w Street Fighter III możliwość parowania ataków przeciwników. W zamian za to wprowadzili tak zwany revenge system - podczas przyjmowania ciosów ładuje się specjalny, podzielony na dwie części pasek. Zgromadzoną w ten sposób energię możemy wykorzystać do przygotowania tzw. Ultra Combo.

Jak zwykle w tego typu grach najwięcej emocji dostarczyć mogą pojedynki z żywym przeciwnikiem, które w Street Fighter IV możemy toczyć również za pośrednictwem Internetu.

Oprawa graficzna została wykonana przy użyciu technologii cel-shading, dzięki czemu posiada typowy dla serii, komiksowy charakter. Modele postaci i areny wyraźnie wzorowane były na tych znanych z pierwszych części Ulicznego Wojownika.