Świat rozpoczął ekspansję od dźwięku, głoską, którą wypowiedział Bóg Ojciec było „om” silnie wibrująca muzyka początku. Stała się świętym symbolem Wschodu, i stanowi wizualizację pierwszego tchnienia Boga. Jako prapoczątek wszystkiego jest najbardziej znaną sylabą stosowaną w obronie naszego ciała fizycznego jak i eterycznego. „Om” to boski dźwięk dostępny tylko wtajemniczonym. Kontakt z tym „Uniwersum” jest dla człowieka jednym z najgłębszych przeżyć mistycznych. Trzeba pamiętać, że muzyka duszy właśnie „om” odbiera i interpretuje najwyraźniej i najdelikatniej. Mając możliwość noszenia tego amuletu, czy to w formie wisiora czy pierścionka, wprowadzamy w najbliższe swoje otoczenie przychylne wibracje niskich tonów tak bardzo potrzebnych w dzisiejszych jakże hałaśliwych czasach. „Om” to nic innego jak symbol powrotu do korzeni, do chwili zadumy nad własnym życiem, do pełnej kontemplacji swego istnienia. Jest też wreszcie możliwością kontaktu z samym Bogiem, bez względu na Jego imię czy wizerunek. Nucąc mantrę „om” mamy uczucie obcowania z nadprzyrodzonym, z czymś niepojętym a jakże nam bliskim. Dodaje nam sił, świadomość, że dźwięczne „om” jest miłe i bliskie samemu Bogu.