Mam 10 innych gier w pudełkach kartonowych,klimatami zbliżone są one do gier z aktualnych aukcji-na 12 wystawionych aukcji,jeśli się pośpieszysz jedna gra niespodzianka trafi do Ciebie!
UWAGA:PROSZĘ PRZY ZAKUPIE O NIEKORZYSTANIE Z USŁUGI PAYu (DAWNIEJSZE PŁACĘ Z ALLEGRO)
BOX ZAWIERA:
-2 pudełka z pryginalnymi grami,płyty w bdb stanie
- instrukcje do każdej gry
- kilkudziesięcio stronowy poradnik do obu gier
+EWENTUALNY GRATIS DLA PIERWSZYCH 10 OSÓB KTÓRE SKORZYSTAJĄ Z OBECNEJ OFERTY SPRZEDAŻY
Fabuła - chociaż sama w sobie momentami bardzo frapująca - ma w ten fakt najmniejszy wkład. Poszukujący swojego ojca Howarda, główny bohater Philip (wybór imion nie jest oczywiście przypadkowy) budzi się w zamkniętym pokoju, w podziemiach opuszczonego kompleksu badawczego na Grenlandii. W poszukiwaniu swojego ojca oraz odpowiedzi na dręczące go pytania, podobnie jak w pierwszej części – przemierza korytarze, rozszyfrowując zagadki oraz próbując pozostać przy życiu. Nie jest to łatwe - bynajmniej nie ze względu na krążące po podziemiach potwory, ale fakt, iż Philip dotknięty jest tytułową zarazą.
Screen z gry
Jak jednak wspominałem, to nie historia czyni „Czarną Plagę” nieoczekiwanym hitem. Pierwszym ze zdecydowanych atutów jest atmosfera. Co prawda czyhające na Philipa monstra pojawiają się raczej rzadko, a przy braku jakiejkolwiek broni najlepszą taktyką jest po prostu chowanie się i przeczekiwanie ich, ale powodów do strachu jest dużo więcej. Gra jest bardzo ciemna - nie próbujcie nawet grać w nią za dnia, kiedy rozjaśnianie monitorów zniszczyłoby misterną grę cieni i wątłych źródeł światła, jakie mamy do dyspozycji. Klaustrofobiczne odczucia powodują również wąskie korytarze, schowki i pozamykane pokoje.
Surowość grafiki jedynie podkreśla ponurość całej rozgrywki. Niebagatelną rolę w budowaniu nastroju odgrywa również ścieżka dźwiękowa - krzyki, jęki, szmery i echa sprawiają, że w każdej chwili czujemy potrzebę obejrzenia się za siebie. Tego rodzaju dreszczy nie dostarczył mi nawet „F.E.A.R.”. Nastrój dodatkowo podbijają wydarzenia przedstawione w grze - to właśnie czy halucynacyjne sceny w świecie wyobraźni, w którym przemawia głos roju, znalezienie ciała ojca, który popełnił samobójstwo czy motyw Clarence’a zapewniły grze klasyfikację „od lat 16″, podczas gdy jej poprzedniczka uznana została za odpowiednią już dla dwunastolatków.
Drugim atutem jest charakter rozgrywki. „Penumbra - Czarna Plaga” to pierwszoosobowa gra przygodowa polegająca oczywiście na rozwiązywaniu zagadek. O ile jedna tak wiele gier w tym gatunku konfrontuje graczy z absurdalnymi sytuacjami i niemal niemożliwymi do odgadnięcia rozwiązaniami, Szwedzi postawili na rozsądek. Nawet jeśli zagadki stają się trudne, żadna z nich nie jest nieintuitywna. Aby wyłączyć światło, należy wyrwać kabel ze skrzynki z korkami. Aby otworzyć kratę, trzeba znaleźć łom. Śruby osłony duktu wentylacyjnego z braku śrubokręta można otworzyć spłaszczoną w imadle monetą. Tego rodzaju rozwiązania są nie tylko świeże, ale też oferują graczowi nadzieję, że sam jest w stanie - oczywiście w oparciu o uważną obserwację świata i odczytywanie wskazówek - dojść do odpowiedzi.
W egzekucji powyższego kluczowa jest fizyka gry. I tutaj znajduje się moim zdaniem największy as „Czarnej Plagi”. Cały świat gry i wszystkie przedmioty są manipulowalne - ale ponownie w pełni intuitywny sposób, zaś sama manipulacja wymaga imitowania takich czy innych ruchów myszką. Spłaszczając wspomnianą monetę w imadle, musimy imitować okrężne ruchy. Szuflady wysuwamy adekwatnym ruchem, zaś przedmioty przesuwamy, napierając na nie przez dłuższy czas. W zasadzie nie ma ani jednego elementu świata gry, z którym nie można byłoby czegoś zrobić. Czy popycha to do przodu rozgrywkę, to inna sprawa, ale tak skonstruowana fizyka gry wpływa radykalnie na jej naturalność - niepotrzebne jest zapamiętywanie ciągów wyspecjalizowanych skrótów klawiaturowych.
Atmosfera, ciekawie skonstruowane wyzwania oraz fizyka – to wszystko sprawia, że „Czarna Plaga” to tytuł, w który każdy szanujący się fan survival horror zagrać powinien. Pewne niedociągnięcia i surowość nie czynią z niej natychmiastowego hitu, ale – w odróżnieniu od wielu podobnych pozycji – „Penumbra” jest autentycznym wyzwaniem, które jednocześnie nie popycha graczy w rejony absurdalnych decyzji i rezygnacji po linii „i tak bym nigdy sam nie skumał, jak to zrobić”. Tutaj można, co wcale nie oznacza, że jest łatwo i fajnie. Jest strasznie. Wiecie, w jakim sensie.
*PRZY ZAKUPIE WIĘCEJ NIŻ 1 PRZEDMIOTU NASTĘPUJE DOPŁATA WYSOKOŚCI 2ZŁ
