Arcydzieło kina niemego z roku 1925, najsłynniejszy film Sergiusza Eisensteina (1[zasłonięte]898-19), od
lat niezwykle ceniony przez krytykę filmową oraz filmowców (entuzjazmował się nim na przykład
Charles Chaplin), pomimo swych niewątpliwie propagandowych intencji. Realizację „Pancernika...
” zainspirowały wydarzenia, które miały miejsce w czerwcu 1905 roku w Odessie, podczas trwającej
wówczas rewolucji. Wtedy to załoga carskiego pancernika „Kniaź Potiomkim Tawriczeskij”
zbuntowała się przeciw swym oficerom i ostatecznie została internowana w Rumunii. Utwór
Eisensteina w wielu punktach w sposób oczywisty mija się z prawdą historyczną, ale nadal
zachwyca rygorystyczną kompozycją, wzorowaną na greckiej tragedii, odkrywczym
wykorzystaniem rytmicznego montażu, doskonałym wyzyskaniem dramaturgicznego potencjału
napisów. Słynna sześciominutowa scena masakry ludności cywilnej na schodach odeskich była
wielokrotnie cytowana przez innych filmowców, między innymi przez Briana De Palmę
(„Nietykalni” – „The Untouchables”, 1987), Zbigniewa Rybczyńskiego (eksperymentalne „Schody''
– „Steps”, 1987) czy Juliusza Machulskiego („Déja vu”, 1989). Zdarzali się jednak słynni krytycy
(np. Amerykanka Pauline Kael), którzy – doceniając walory techniczne filmu – dystansowali się
od zawartej w nim ideologii i zwracali uwagę na jego słabości – przerosty patosu, a nawet swoistą
„komiksowość”. „Pancernik ...” pozostał jednak na lata niedoścignionym wzorcem „sztuki
zaangażowanej” w wydaniu radzieckim. Ten film po prostu trzeba znać.

Reżyseria - Serhiusz M.Eisenstein

Obsada - Grigori Aleksandrov, Sergei M. Eisenstein, Andrei Fajt, Aleksandr Antonov, Vladimir Barsky, Ivan Bobrov, Mikhail Gomorov, Aleksandr Levshin, N. Poltavtseva, Konstantin Feldman, Prokopenko, A. Glauberman, Beatrice Vitoldi, Brodsky, Julia Eisenstein, Korobei, Marusov, Protopopov, Repnikova, Vladimir Uralsky

Rok prod. - 1925

Czas trwania - 70 min.

Dźwięk - DD 2.0 polski lektor

Napisy - polskie

Obraz - 4 x 3 czarno -biały

Film w folii zastepczej