|
Tytuł:
|
Pamiętniki Janczara przed rokiem 1500 napisane,
|
|
Wydanie:
|
Sanok, Nakład i druk Karola Pollaka 1857,zeszyt pierwszy i drugi w jednym woluminie oraz zeszyt trzeci w drugim voluminie
|
|
Stron:
|
187
|
|
Stan:
|
Oprawy miękkie, pamiętniki szyte, bloki zwarte, w środku dobrze zachowane, czyste,
|
|
Wymiary:
|
13 x 20 cm
|
Płatność: przelew bankowy bezpośrednio na moje na konto
43 2490 [zasłonięte] 0[zasłonięte]0050000 [zasłonięte] 434336 (Alior Bank S.A.)
Dostawa: list polecony, koszt wysyłki 8 zł.
Pamiętniki Janczara czyli kronika turecka Konstantego z Ostrowicy
Wstęp: Jan Konrad hrabia Załuski
PAMIĘTNIKI JANCZARA. Kronika turecka, dzieło Konstantego Michailovicia z Ostrovicy, Serba (wszystkie informacje o biografii autora mają charakter hipotetyczny), powst. w XV w., znane z przekazów rękopiśmiennych czes. i pol. z XVI i pocz. XVII w., tekst czes. druk. 1565 w Litomyślu u A. Augezdeckiego, tekst pol. wydał A. Gałęzowski (W. 1828) jako pamiętniki Janczara Polaka; wyd. kryt. w oprac. J. Łosia (Kr. 1912 BPP 63). Filol. próby ustalenia, w jakim języku dzieło zostało napisane, nie dały ostatecznego rezultatu; hipotezy Łosia i D. Żivanovicia (tłumacza i wydawcy przekł. serb. Belgrad 1959, 1966) przyjmują za oryginał tekst pol.; autorka analizy językowej dzieła, G. Jovanović (1972), przychyla się raczej do tezy A. Brucknera, że wersje pol. były tłum. z czeskiego. A. Danti z kolei utrzymuje, że redakcja czes. była nałożona na pierwotny tekst serbski (1980). W części pamiętnikarskiej autor przedstawia swe losy w niewoli tur.; wcielony do oddziałów janczarskich 1455 w wieku lat 20, wyzwolony został dzięki dostaniu się do niewoli węg. 1463; o dalszych kolejach życia nie pisze. Daje kronikę walk serb.-tur., informuje o organizacji polit.-wojsk, państwa otomańskiego, religii i obyczajach; apeluje do królów-braci: Jana Olbrachta i węg. Władysława Jagiellończyka o zwołanie krucjaty antytureckiej. Liczne odpisy pol. z XVI i XVII w. świadczą o popularności P. J. i aktualności ich problematyki w dawnej Rzplitej (m. in. znana była przeróbka fragm. —> S. Otwinowskiego). Wydanie P.J. 1828 przyniosło dziełu nowy rozgłos; jego walory epickie podnosił Mickiewicz w wykładach paryskich 1841 (Literatura słowiańska, kurs I wykł. 27). Korzystał z P.J. Sienkiewicz, zwł. w noweli Niewola tatarska-, dziś P.J. są przedmiotem żywego zainteresowania slawistów jako istotny akcent w dziejach wczesnych związków literackich serbsko-czesko-polskich.
Link- Pamiętnikami Janczara
