Gleb Panfiłow to dość nietypowa postać w obszarze filmowym. Gdy zaczynał studia nic nie zapowiadało, że stanie się popularnym reżyserem... bo i kto mógłbym przewidzieć, że inżynier chemii będzie kręcił filmy?

Po studiach najpierw zajmował się produkcjami amatorskimi, a następnie rozpoczął studia na moskiewskim WGiKU. Jako reżyser debiutował filmem "Trzeba przejść i przez ogień", który był świetnym startem i przyniósł mu główną nagrodę na Festiwalu w Locarno. Kolejny obraz "Początek" również został bardzo dobrze przyjęty - odtwórczyni głównej roli zdobyła Srebrnego Lwa na MFF w Wenecji. Panfiłow wsławił się również takimi filmami jak "Temat" czy "Matka" a także ekranizacjami dzieł Szekspira.

Okazja do zapoznania się z niezwykłą twórczością tego reżysera pojawi się już w lipcu! W kolejnym wydaniu "Złotej Kolekcji Sputnika" ukaże się Box Gleba Panfiłow, a w nim dwa pierwsze pełnometrażowe filmy reżysera: "Trzeba przejść i przez ogień" oraz "Początek"!

1. Początek
reż. G. Panfilow, 1970

Drugi film w karierze Gleba Panfiłowa, to historia młodej, bardzo przeciętnej dziewczyny. Pasza Strogonowa mieszka w małym miasteczku, pracuje w fabryce nici, chciałaby zostać aktorką, jednak w amatorskim teatrze dostaje tylko podrzędne role. Ma wielu znajomych, ale nikt tak naprawdę nie wie jaka jest. Dziewczyna dostaje jednak szansę od losu: zostaje zauważona przez znanego reżysera, który obsadza ją w głównej roli filmu o Joannie D'Arc. To pozwala Paszy rozwijać te strony osobowości, które do tej pory pozostawały nieodkryte przez otoczenie.

2. Trzeba przejść i przez ogień
reż. G. Panfilow, 1965

Pełnometrażowy debiut Gleba Panfiłowa z genialną rolą młodziutkiej Inny Czurikowej. Akcja filmu toczy się na tyle wydarzeń wojny domowej, zaraz po rewolucji październikowej. Główna bohaterka- Tatiana Tokina jest sanitariuszką w pociągu, który podąża za frontem. Mimo tego, że na co dzień styka się z okrucieństwem wojny, nie wpływa to na jej niezwykłą wrażliwość. Dziewczyna wyraża się za pomocą swoich rysunków, niezwykłych w swej prostocie i naiwności. Nawet w obliczu śmierci, nie przestaje snuć marzeń i planów na przyszłość.