Śląska rodzina Habryków mieszka w jednorodzinnym domku z króliczymi klatkami na podwórku.
Życie od lat toczy się tym samym rytmem spokojnie, bez wstrząsów. Nowy projekt przewiduje wyburzenie całego osiedla pod budowę nowych, wielopiętrowych bloków. Większość mieszkańców z radością wyprowadza się z niewygodnych chałup, ale Habryka pragnie pozostać "na swoim". Decyzja starego powoduje pewien rozłam w rodzinie - wspierają go jedynie żona i syn Antek. Czas przymusowej rozbiórki poprzedza szykanowanie wszystkich członków rodziny. Habryka ostrzega ekipę rozbiórkową, że dom jest zaminowany. Kierownictwo kopalni przyznaje Habryce za jego zasługi wygodną willę w Katowicach, dokąd przenosi się wraz z żoną. Śmierć Habryki kończy niemożliwą dla starych ludzi aklimatyzację w nowych warunkach. Wraz z wcześniejszymi filmami Sól ziemi czarnej i Perła w koronie ten psychologiczno-obyczajowy dramat tworzy tryptyk poświęcony górniczemu Śląskowi oraz jego historii. Opowiada o bolesnych przemianach społecznych czasu współczesnego. Scenariusz powstał na kanwie lektury autentycznych pamiętników emerytowanych górników.