Akademicki Ruch Oporu, organizacja podziemna działająca IV-XII 1982 w Białymstoku, powstała w środowisku akademickim z inicjatywy Jerzego Kułaka i Władysława Harkiewicza; współpraca: Andrzej Karwowski, Marek Powichrowski, Wojciech Zawadzki i inni. ARO drukował ulotki, wydawał pismo „Opornik” (6 nr., nr 1 27 IV 1982). IV-VI 1982 we współpracy ze Stanisławem Marczukiem, Henrykiem Zdzienickim i innymi przeprowadził w Białymstoku kilka akcji ulotkowych na klatkach schodowych osiedli mieszkaniowych – jednorazowo od kilkuset do 2 tys. ulotek z hasłami: „Walczymy aż do zwycięstwa – Solidarność”, „Żądamy uwolnienia internowanych”, „Junta pod sąd – naród”. W innych ulotkach nawoływano m.in. do akcji protestacyjnych 13 VI 1982: przerwania pracy, wstrzymania ruchu kołowego, uruchamiania klaksonów, zapalania świeczek w oknach wieczorem, tzw. akcji spacerowej ul. Lipową o 19:30 w czasie emisji Dziennika TV, wzywano władze do dialogu ze społeczeństwem, odwołania stanu wojennego i likwidacji jego skutków. Na chodniku przy ul. Świerkowej w pobliżu domów akademickich Politechniki Białostockiej namalowano napis: „Akademicki Ruch Oporu”. Członkowie ARO byli autorami do pism podziemnych, drukarzami i kolporterami. Działalność zakończono z powodu problemów technicznych z drukiem pism i ulotek.

Pierwszy nr "Opornika" z 27 IV 1982 roku. 5 kartek druku. Dwie strony mało czytelne. Jedna spięta odwrotnie.