Tytuł:
|
Odrodzenie
( renesans) – sceny historyczne
|
Autor:
|
Joseph Arthur, hrabia
de Gobineau
|
Wydanie:
|
Wydawnictwo M. ARCTA w Warszawie 1908
|
Stron:
|
592
|
Stan:
|
Dobry, oprawa twarda, szyta, ilustracje,
(prawdopodobnie brakuje jednej do kilku ostatnich stron)
|
Wymiary:
|
11 x 16,5 cm
|
Płatność: przelew bankowy
bezpośrednio na moje na konto
43 2490 [zasłonięte] 0[zasłonięte]0050000 [zasłonięte] 434336 (Alior Bank S.A.)
Dostawa: list polecony, koszt wysyłki 8 zł.
Odrodzenie-
sceny historyczne, to rodzaj powieści, dziejącej się we Włoszech w epoce
renesansu. Historia, ważne, miejsca, wydarzania i osoby renesansu zebrane w
jednym dziele.
Nota biograficzna:
Joseph Arthur, hrabia de Gobineau (ur. 14
lipca 1816 w Ville-d'Avray, zm. 13 października 1882
w Turynie) — francuski dyplomata, pisarz i filozof; uchodzi za twórcę doktryny rasizmu.
Poglądy rasowe
Twórca „chemii” ras i „geologii moralnej”. O wszystkim decyduje czystość
rasowa - im czystsza rasa i więcej ludzi o pożądanych cechach, tym
wartościowsza cywilizacja w danym państwie. Rozwój społeczeństwa zależy od
czystości rasy i zdolności wrodzonych. Swoje poglądy na temat przyczyn rozwoju
i zahamowań różnych narodów wysnuł podczas podróży z racji pełnionej funkcji
dyplomaty. Odrzucił czynniki geograficzne jako kształtujące ludzi a skupił się
na zagadnieniu antropologiczno-rasowym.
Podzielił hierarchicznie rasy:
- rasa biała –
inaczej rasa aryjska cechować się miała cechami biologicznymi jak
niebieskie oczy, włosy blond i wysokiego wzrostu. Psychicznie
charakteryzować miała tę rasę wysoka inteligencja, mała zmysłowość,
zdolność dobrej organizacji otoczenia (urodzeni władcy) jak i swojego
wnętrza, energiczność, wiara w honor, poczucie bezinteresowności, męstwo,
wojowniczość, zmysł ładu i harmonii, ambiwalentność oraz racjonalizm;
- rasa żółta –
jako rasa męska fizycznie prezentowała się jako ludzie średniego wzrostu o
ciemnych włosach i oczach. Psychika wiąże się z wytrwałością, praktyczne
podejście, utylitaryzm, pozbawienie skłonności do fantazji i
idealistycznych oraz średni poziom inteligencji. Gobineau
określił ją więc jako rasę kupców;
- rasa czarna
– określona rasą kobiecą z uwagi na uczuciowość, duża pobudliwość,
zmysłowość, poświęcenie uwagi estetyce, fantazję, uzdolnienia artystyczne.
Jako władcy nie mieliby się sprawdzać z powodu słabej woli oraz
niezdolności do samodzielnej organizacji własnego życia i otoczenia.
Indie (gdzie rasa aryjska zabezpieczona była systemem kastowym, chroniącym
przed wymieszaniem i degeneracją) i Chiny zachowały czystość rasową, stąd
niezmienność kultury tamtych cywilizacji. W epoce starożytnej w Europie dziełem
Aryjczyków miały być cywilizacje rzymska i grecka, przy czym ta ostatnia
zatraciła talent polityczny w wyniku stopniowego mieszania z rasą czarną.
Podobny los miał spotkać inne starożytne cywilizacje, które w wyniku mieszania
się zatracały zasadnicze cechy rasy aryjskiej. Z mieszaniny tejże rasy (Germanie) w Europie z niższymi
rasami tubylczymi powstała burżuazja. W mieszaniu się ras upatrywał stopniowy
upadek cywilizacji łacińskiej. Ludy Europy środkowo-wschodniej uważał za ludy
aryjskie, z tym, że twierdził, że są bardziej wymieszane niż np. ludy skandynawskie i dlatego są mniej aryjskie.
Przejawem zatracania aryjskości wg Gobineau miała
być demokracja, pozwalająca sprawować władzę także przez ludzi do tego nie
przygotowanych. Sprawiało to, że uzdolnienia organizatorskie w tym zakresie
traciły stopniowo na znaczeniu.
Za głównych przedstawicieli najszlachetniejszej według niego rasy aryjskiej
uważał nie Niemców a Skandynawów. W jego ojczyźnie zaś aryjskość najlepiej
mieli reprezentować francuscy arystokraci pochodzenia ario-germańskiego.
Jego poglądy zostały wykorzystane w ideologii nazistowskiej