O tłumaczeniu Paula Ricoeura to zbiór trzech tekstów, w których francuski hermeneuta zastanawia się, jak porzucić odwieczny dylemat przekładu: teoretycznie niemożliwego, lecz nieustannie praktykowanego, a nawet - w wypadku licznych tekstów, takich jak Biblia - wciąż ponawianego. Porzucając mrzonkę o przekładzie idealnym, omijając ślepą uliczkę teorii, Ricoeur proponuje pogodzić się z „równoczesnością bez identyczności”.

Studium Petera Toropa można by nazwać podręcznikiem encyklopedycznym, gdyż porządkuje bogatą oraz różnorodną wiedzę o wszelkich możliwych - tudzież niemożliwych - postaciach przekładu. W uformowaniu koncepcji estońskiego semiologa doniosłą rolę odegrał Roman Jakobson, jemu bowiem zawdzięczamy - inspirujące wyobraźnię znawców - rozróżnienie między tłumaczeniem intralingwistycznym, czyli przeredagowaniem, interlingwistycznym oraz intersemiotycznym.